incendiary

[ɪnˈsendieri]

1.

adj.

1) які́ падпа́львае

2) запа́льны (снара́д)

3) які́ падбухто́рвае або́ се́е варо́жасьць, падбухто́рніцкі

2.

n., pl. -aries

1) падпа́льнік -а m., падпа́льніца f.

2) падбухто́рнік -а m., падбухто́рніца f.

3) запа́льная бо́мба або́ снара́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

świeca

ж. свечка;

świeca woskowa — васковая свечка;

świeca normalna — эл. свяча;

świeca zapłonowa тэх. свечка запальвання, запальная свечка;

prosty jak świeca — роўны, як свечка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БО́МБА (франц. bombe ад лац. bombus шум, гул),

1) адзін з асн. відаў авіяц. боепрыпасаў. Бомбы асн. прызначэння забяспечваюцца выбуховымі рэчывамі, запальнымі саставамі,ядз. або тэрмаядз. зарадамі (вадародныя, нейтронныя і інш. бомбы; гл. Ядзерная бомба, Прамянёвая зброя). Бываюць фугасныя, асколачныя (у т. л. шарыкавыя), супрацьтанкавыя, супрацьлодачныя, запальныя, бранябойныя, хім. і інш. Дапаможныя авіяц. бомбы прызначаны для стварэння дымавых заслонаў, асвятлення мясцовасці, сігналізацыі, навуч. мэтаў і інш. Сучасныя бомбы могуць мець сістэмы тэлекіравання і саманавядзення, аснашчацца для бомбакідання з малых вышынь парашутамі. Маса авіяц. бомбы ад 0,5 кг да 20 т. 2) Марскі боепрыпас для знішчэння падводных лодак, якарных і донных мін, іншых падводных аб’ектаў. Глыбінныя бомбы (упершыню выкарыстаны ў 1915) падзяляюцца на карабельныя (скідваюцца з кармавых бомбаскідальнікаў або выстрэльваюцца з бамбамётаў) і авіяцыйныя (скідваюцца з самалётаў і верталётаў). Маюць звычайныя і ядз. зарады, кантактныя, некантактныя, гідрастатычныя і дыстанцыйныя ўзрывальнікі. Маса 120—250 кг, далёкасць стральбы да 4 км.

3) Устарэлая назва артыл. асколачна-фугаснага снарада масай больш за 16 кг (з меншай масай наз. гранатамі). Выкарыстоўваўся ў 17—19 ст. У гладкаствольнай артылерыі меў сферычны чыгунны корпус, у наразной — прадаўгаваты.

4) Асколачны снарад для стральбы з бамбамётаў у 1-ю сусв. вайну.

5) Назва саматужных снарадаў, зробленых для дыверсійных і тэрарыстычных мэтаў (у б. Расійскай імперыі, напр., выкарыстоўваліся ў тэрарыстычнай дзейнасці нарадавольцаў).

Бомбы: а — гладкаствольнай артылерыі (1 — корпус, 2 — запальная трубка, 3 — зарад); б — авіяцыйная (1 — узрывальнік, 2 — балістычнае кальцо, 3 — дадатковыя дэтанатары, 4 — падвесная сістэма, 5 — зарад, 6 — корпус, 7 — запальныя стаканы, 8 — стабілізатар); в — глыбінная, якая выстрэльваецца з мнагаствольнай бамбамётнай устаноўкі (1 — засцерагальны каўпак узрывальніка, 2 — вяртушка ўзрывальніка, 3 — зарад, 4 — дэтанатар, 5 — корпус, 6 — выкідвальны зарад, 7 і 8 — трубка і кальцо стабілізатара).

т. 3, с. 211

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бо́мба ж. вайск. Bómbe f -, -n;

авіяцы́йная бо́мба Flíegerbombe f;

а́тамная бо́мба Atómbombe f Á-Bombe f;

запа́льная бо́мба Brándbombe f;

фуга́сная бо́мба Spréngbombe f;

неўзарва́ная бо́мба Blíndgänger m -s, -;

напа́лмавая бо́мба Napálmbombe f;

бо́мба запаво́ленага дзе́яння Zéitbombe f, Bómbe mit Zéitzünder

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cewka

ж.

1. шпуля; шпулька;

cewka zapłonowa — шпуля запальная;

cewka indukcyjna (magnesująca) — індукцыйная (магнітная) шпуля;

cewka klockowa — каклюшка;

2. мед. канал;

cewka moczowa — урэтра;

3. цэўка;

4. трубачка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

свеча́ в разн. знач. све́чка, -кі ж.;

воскова́я свеча́ васко́вая све́чка;

зажига́тельная свеча́ техн. запа́льная све́чка;

ла́мпочка в 100 свече́й ля́мпачка на 100 све́чак;

самолёт сде́лал свечу́ самалёт зрабі́ў све́чку;

◊

игра́ не сто́ит свеч ≅ аўчы́нка не ва́рта вы́рабу; (о том, кто бездарен) ри́мская свеча́ ры́мская све́чка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

plug

[plʌg]

1.

n.

1) за́тычка f., ко́рак -ка m.

2) Electr. штэ́псэль -я m.

3) гідра́нт -а m.

4) spark plug — запа́льная сьве́чка (у аўтамашы́не)

5) informal, абве́стка, рэкля́ма (асабл. у ра́дыё або́ на тэлеві́зіі)

2.

v.

1) затыка́ць

2) informal рэклямава́ць

to plug a new product — рэклямава́ць но́вы праду́кт

•

- plug in

- pull the plug

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)