Verbum

анлайнавы слоўнік

verwáhrlost a

1) занядба́ны, запу́шчаны, бездагля́дны

2) беспрыту́льны, закі́нуты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

zaniedbany

запушчаны; занядбаны; закінуты; неахайны;

zaniedbany wygląd — неахайны (запушчаны) выгляд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verkómmen II a

1) заняпа́лы; занядба́ны

2) дэмаралізава́ны (пра чалавека)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

забро́с разг. / быть в забро́се быць акі́нутым (закі́нутым), быць занядба́ным;

огоро́д в забро́се агаро́д акі́нуты (занядба́ны).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закі́нуты

1. (згублены) verlóren, verlégt;

2. (занядбаны) vernáchlässigt; úngepflegt;

закі́нуты сад ein verwílderter Gárten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

запу́шчаны дзеепрым.

1. гл. запускаць 2;

2. vernáchlässigt, úngepflegt (занядбаны); verwíldert (адзічэлы); zerrüttet (разладжаны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

запу́щенный в разн. знач. запу́шчаны; (заброшенный — ещё) занядба́ны;

запу́щенный планёр запу́шчаны планёр;

запу́щенное хозя́йство запу́шчаная (занядба́ная) гаспада́рка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

abandoned

[əˈbændənd]

adj.

1) пакі́нуты, занядба́ны

2) нястры́мны

abandoned laughter — нястры́мны сьмех

3) распу́сны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

castaway [ˈkɑ:stəweɪ] n.

1. ахвя́ра караблекрушэ́ння (той, хто пацярпеў караблекрушэнне і даплыў да бязлюднага вострава)

2. занядба́ны, адры́нуты чалаве́к; выгна́ннік; выгна́нніца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пустэ́льня ’адасобленае месца, пустка, пустыня’ (Нас., Бяльк.; Шат.), ’закінуты, занядбаны куток, месца толькі для пустынніка’ (Др.), ’вялікі будынак’ (Жд. 1), pustélnia ’вялікая і няўтульная хата’ (Варл.). Запазычана з польск. pustelnia ’тс’ (Цвяткоў, Запіскі, 2, 57), апошняе, паводак Банькоўскага (2, 966), наватвор Славацкага (1847) на базе pustelnik, гл. папярэдняе слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)