пазале́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
1. Заляпіць, заклеіць чым‑н. усё, многае. Пазалепліваць дзіркі. // Наклейваючы што‑н., укрыць усю паверхню. Пазалепліваць сцены афішамі.
2. Заляпіць, пакрыць сабою ўсё, многае або ўсіх, многіх. Снег пазалепліваў прахожых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укле́ить сов., разг. (заклеить сплошь) укле́іць, мног. паўкле́йваць, закле́іць, мног. пазакле́йваць; (наклеить) накле́іць, мног. панакле́йваць; (приклеить) прыкле́іць, мног. папрыкле́йваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пла́стыр м. мед. Pfláster n -s, -;
прыкла́дваць пла́стыр ein Pfláster áuflegen;
закле́іць пла́стырам ein Pfláster verklében auf (A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Pfláster n -s, -
1) пла́стыр;
ein ~ auf die Wúnde klében закле́іць [заляпі́ць] ра́ну пла́стырам
2) брук, мастава́я
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
зале́пліваць
1. verschmíeren vt; verkítten vt; verkléistern vt (замазаць);
2. (заклеіць) zúkleben vt; verklében vt;
снег зале́пліваў во́чы der Schnee verklébte die Áugen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
заляпі́ць verschmíeren vt; verkítten vt, verkléistern vt (замазаць);
2. (заклеіць) zúkleben vt, verklében vt;
снег заляпі́ў во́чы der Schnee verklébte die Áugen;
◊
заляпі́ць по́ўху [апляву́ху] груб. j-m éine (Óhrfeige) klében [knállen, kráchen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
zúmachen vt разм.
1) зачыня́ць;
den Brief ~ закле́іць пісьмо́
2) зашпі́льваць;
ich kónnte kein Áuge ~ я не мог заплю́шчыць во́чы, я не мог засну́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
заляпі́ць, ‑ляплю, ‑лепіш, ‑лепіць; зак., што.
1. Запоўніць, замазаць чым‑н. вязкім, ліпкім. Парабкі колькі разоў спрабавалі заляпіць гэтыя бліскучыя літары, але гліна ад ветру трэскаецца і асыпаецца. Бажко. // Закрыць, заклеіць чым‑н. Заляпіць разбітую шыбу паперай. // Разм. Закрыць, закласці чым‑н. Дранкай заляпіў [Сузон] страху на хаце. Галавач. // Наклейваючы што‑н., пакрыць паверхню чаго‑н. Заляпіць усю сцяну афішамі.
2. Абляпіць, пакрыць сабой паверхню чаго‑н. Пакуль Забраліся, снег заляпіў, выбеліў цалкам постаці Прыстрома і Дзераша. Шынклер.
3. і без дап. Разм. Моцна ўдарыць, нанесці ўдар. Заляпіць аплявуху. Заляпіць у вуха.
4. Разм. Рэзка, рашуча зрабіць што‑н.; уляпіць (у 2 знач.). Заляпіць вымову. Заляпіць двойку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
seal
I [si:l]
1.
n.
1) пяча́ць, пяча́тка f.
2) кляймо́ n.; знак -у m., эмбле́ма f
3) кіт -у m., шпаклёўка f.; ізаля́тар -у m.
4) спэцыя́льная ма́рка
Christmas seals — каля́дныя ма́ркі
5) Figur. умо́ва; прыся́га
under seal of secrecy — пад сакрэ́там
2.
v.t.
1) прыпяча́тваць, ста́віць пяча́тку
The treaty was signed and sealed by both governments — Умо́ва была́ падпі́саная і прыпяча́таная або́двума ўра́дамі
2) шчы́льна закрыва́ць, закле́йваць, зама́зваць
She sealed the jars of fruit — Яна́ гэрмэты́чна закры́ла сло́ікі з садавіно́ю
to seal the letter — закле́іць ліст
3) выраша́ць, прадвызнача́ць
to seal someone’s fate — прадвы́значыць не́чый лёс
•
- receive the seals
- return the seals
- set one’s seal to
- the seals
II [si:l]
1.
n. seals or seal, coll.
1) цюле́нь -я m., марскі́ ко́цік
2) ко́цікавае фу́тра
2.
v.t.
палява́ць на цюле́няў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)