nadrobić

I зак.

1. нагнаць;

nadrobić stracony czas — нагнаць страчаны час;

2. дарабіць;

3. надтачыць, надрабіць, надвязаць;

nadrobić skarpety — надрабіць (надвязаць, надплесці) шкарпэткі

II зак.

накрышыць, надрабіць;

nadrobić chleba — накрышыць хлеба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

спра́віцца

1. (дарабіць) schaffen, bewältigen vt; éiner Sáche (G) Herr wérden (кніжн.);

спра́віцца з пра́цай die Árbeit scháffen [bewältigen];

спра́віцца з зада́ннем die Áufgabe méistern, der Áufgabe gerécht wérden;

ён не спра́віцца з гэ́тым er wird damít nicht zuréchkommen;

2. (адолець) fértig wérden (mit D), zuréchtkommen* аддз. vi (s) (mit D);

з ім не про́ста спра́віцца mit ihm hat man kein léichtes Spiel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

fértig

1. a

1) гато́вы, зро́блены;

ein ~er Áufsatz гато́вае сачыне́нне;

~ wérden (mit D) спраўля́цца (з чым-н.);

das ist fix und ~ гэ́та зусі́м гато́ва;

óhne j-n ~ wérden абысці́ся без каго́-н.;

ich bin mit ihm ~ я не жада́ю мець з ім нічо́га агу́льнага;

~! ува́га! (каманда на старце)

2) уме́лы, майстэ́рскі;

éine ~e Hand háben быць спры́тным

2. adv уме́ла, па-майстэ́рску, адмысло́ва;

~ Deutsch spréchen* свабо́дна размаўля́ць па-няме́цку;

~ bríngen* даво́дзіць да канца́, спраўля́цца (з чым-н.);

~ máchen зрабі́ць, зако́нчыць, дарабі́ць

3. ~ máchen, sich падрыхто́ўвацца, быць напагато́ве;

~ stéllen вырабля́ць, рабі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)