до́казны, ‑ая, ‑ае.
1. Які можа быць даказан.
2. Які з’яўляецца добрым доказам, пацвярджае што‑н.; пераканаўчы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́казны, ‑ая, ‑ае.
1. Які можа быць даказан.
2. Які з’яўляецца добрым доказам, пацвярджае што‑н.; пераканаўчы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
генера́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Галоўны, асноўны, вядучы.
2. Усеагульны,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
kapitál
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
áusführlich
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
апо́лец, ‑льца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
profúnd
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
réiflich
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
«БЕЛАРУ́СКАЯ КУЛЬТУ́РА»,
літаратурна-грамадскі часопіс. Выдаваўся з
А.С.Ліс.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падрабя́зны, ‑ая, ‑ае.
Вельмі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
solidny
1. трывалы, моцны,
2. сур’ёзны; сталы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)