człowiek o ~m karku — бесхрыбетны (слабавольны; слабахарактарны) чалавек
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
gelénkigaгну́ткі; спры́тны, паваро́тлівы, вёрткі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
elastyczny
эластычны; перан.гнуткі;
bandaż elastyczny — эластычны бінт
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
reedy[ˈri:di]adj.
1. заро́слы трысняго́м/чаро́там; трысняго́вы
2. прані́злівы (пра голас, гук)
3. гі́бкі, гну́ткі; то́нкі (як трысцінка)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wiry[ˈwaɪəri]adj.
1.гну́ткі і мо́цны як дрот;
wiry hair валасы́ як (кру́чаны) дрот
2. выно́слівы; цягаві́ты; жы́лісты
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
lithe
[laɪð]
adj.
гі́бкі, гну́ткі
a lithe willow — гну́ткая вярба́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
elástischa
1) эласты́чны; гну́ткі
2) пру́гкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ВІСЯ́ЧЫ МОСТ,
від моста, асн. нясучай канструкцыяй якога з’яўляецца гнуткі элемент (канат, метал. кабель, ланцуг і інш.), замацаваны на канцах і падвешаны на пілоны (вежы). Успрымае ў асноўным расцягвальныя намаганні. Праезная ч. ў выглядзе фермы або бэлькі жорсткасці мацуецца да нясучай канструкцыі. Пралёты пабудаваных вісячых мастоў перавышаюць 1000 м (напр., сярэдні пралёт вісячага моста ў бухце каля Нью-Йорка 1298 м). Разнавіднасць вісячага моста — вантавы мост.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
зы́бкі, ‑ая, ‑ае.
Які можа зыбацца, гушкацца; гнуткі. Зыбкае балота. □ Перайшоўшы зыбкую кладку праз рэчку, дзед пайшоў сцежкай.Лынькоў.// Які знаходзіцца ў стане лёгкага руху, хістання. Па вадзе забегалі зыбкія маленькія хвалькі, пайшлі блішчастыя пухіркі, якія хутка бясшумна лопаліся.Лупсякоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пру́ткі ’цвёрды, але гнуткі’; ’жорсткі, каляны, цвёрды’ (ТСБМ, Шат., докш., Янк. Мат.), ’дзябёлы, моцны’ (Сл. ПЗБ), ’пругкі’ (Сл. ПЗБ), пру́ткасць ’пругкасць’ (воран., Сл. ПЗБ), пру́тко ’туга’ (брэсц., Нар. лекс.), прутчэ́ць ’мацнець’ (Сцяшк. Сл.). Рус.дан.пру́ткий ’гнуткі’. Да прут1. Але пру́тка ’хутка, імкліва’ (іўеў., Сцяшк. Сл.) з прудкі (гл.); параўн. Брукнер (436), які польск.prętki лічыць вынікам адбітку вымаўлення ў правапісе.