павуці́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

1. Памянш. да павуціна.

2. Вязанне або вышыўка, падобная на сетку.

•••

Вісець (ліпець) на павуцінцы гл. вісець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Strickeréi f -, -en вяза́нне; вя́заная рэч

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stríckzeug n -es, -e вяза́нне (рэч)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wírken I n -s трыката́жнае вяза́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

та́мбурны ​1, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тамбура ​1. Тамбурныя дзверы.

та́мбурны ​2, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тамбуру ​2; выкананы тамбурам. Тамбурнае вязанне. // Прызначаны для тамбуру. Тамбурная іголка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рукадзе́лле, ‑я, н.

1. Шыццё, вязанне, вышыўка і пад. віды ручной працы. Вучыла бабка Ягася яе і рукадзеллю. Арабей.

2. Рэч, выкананая шыццём, вязаннем і пад. — Прадай мне рукадзелле сваё, — просіць цар рукадзельніцу. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ажу́р​1

(фр. ajour = скразны, ажурны)

1) негустое, скразное вязанне, вышыванне, разьба і інш.;

2) лёгкая празрыстая тканіна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ravel [ˈrævl] v.

1. заблы́тваць, ускладня́ць (пытанне)

2. (out) распуска́ць (вязанне);

ravel out a frayed sweater распусці́ць пано́шаны сві́тар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

undo [ʌnˈdu:] v. (undid, undone)

1. расшпі́льваць; развязва́ць

2. руйнава́ць, знішча́ць зро́бленае;

undo the knitting распуска́ць вяза́нне;

UNDO кама́нда ў камп’ю́тары «Ліквідава́ць»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Рукадзе́лле ’шыццё, вязанне і падобныя віды ручной працы’, ’рэч, выкананая шыццём, вязаннем і пад.’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), ст.-бел. рукодѣлье ’справа рук’ (Альтбаўэр), сюды ж рукадзе́льнічаць ’займацца рукадзеллем’, рукадзе́льніца ’жанчына, якая займаецца рукадзеллем, майстар гэтай справы’ (ТСБМ). Складаны назоўнік ад рука (гл.) і *дзелаць ’рабіць’ < прасл. *dělati ’рабіць; працаваць; дзейнічаць; абчосваць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)