well-bred [ˌwelˈbred] adj. до́бра вы́хаваны;

wellbred behaviour до́брыя мане́ры; такто́ўныя паво́дзіны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

whlgesittet a до́бра вы́хаваны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шляхе́тны, -ая, -ае.

1. Дваранскі, дваранскага паходжання.

Ш. род.

2. Высакародны, з вялікім пачуццём годнасці; які адпавядае існуючым нормам маралі: выхаваны, сумленны.

Ш. тон.

Ш. ўчынак.

Шляхетная дзяўчына.

|| наз. шляхе́тнасць, -і, ж. (да 2 знач.).

У яго паводзінах адчувалася ш.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

well-behaved

[,welbɪˈheɪvd]

adj.

прысто́йны, добрапрысто́йны; вы́хаваны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dystyngowany

добра выхаваны; вытанчаны; элегантны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Надуко́ванывыхаваны’ (Пятк.). З на‑адукованы, да адукаваць, адукацыя з наступным сцяжэннем галосных. Гл. дукаваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sttsam a прысто́йны, до́бра вы́хаваны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ułożony

1. складзены;

2. добра выхаваны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

manerlich a пачці́вы, до́бра вы́хаваны, прысто́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

whlerzogen, wohl erzgen a до́бра вы́хаваны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)