бартава́ць
‘адмовіць (адмаўляць) каму-небудзь, падмануць (падманваць) каго-небудзь, не выканаць (не выконваць) абяцанне’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
барту́ю |
барту́ем |
| 2-я ас. |
барту́еш |
барту́еце |
| 3-я ас. |
барту́е |
барту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
бартава́ў |
бартава́лі |
| ж. |
бартава́ла |
| н. |
бартава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
барту́й |
барту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
барту́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бартава́ць
‘адмовіць (адмаўляць) каму-небудзь, падмануць (падманваць) каго-небудзь, не выканаць (не выконваць) абяцанне’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
барту́ю |
барту́ем |
| 2-я ас. |
барту́еш |
барту́еце |
| 3-я ас. |
барту́е |
барту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
бартава́ў |
бартава́лі |
| ж. |
бартава́ла |
| н. |
бартава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
барту́й |
барту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
бартава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́свіснуць
‘выканаць, перадаць што-небудзь свістам; дастаць што-небудзь (высвіснуць кінжал)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́свісну |
вы́свіснем |
| 2-я ас. |
вы́свіснеш |
вы́свіснеце |
| 3-я ас. |
вы́свісне |
вы́свіснуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́свіснуў |
вы́свіснулі |
| ж. |
вы́свіснула |
| н. |
вы́свіснула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́свісні |
вы́свісніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́свіснуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заі́сціць
‘выканаць, забяспечыць, задавольніць каго-небудзь, што-небудзь; выплаціць доўг; зрабіць па сумленню’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заі́шчу |
заі́сцім |
| 2-я ас. |
заі́сціш |
заі́сціце |
| 3-я ас. |
заі́сціць |
заі́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
заі́сціў |
заі́сцілі |
| ж. |
заі́сціла |
| н. |
заі́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заі́сці |
заі́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заі́сціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
follow out
вы́канаць да канца́ (плян)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
паспяхо́вы, -ая, -ае.
Які заключае ў сабе поспех, удалы.
Паспяховае асваенне тэхнікі.
Паспяхова (прысл.) выканаць абавязацельствы.
|| наз. паспяхо́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падрадзі́цца, -раджу́ся, -ра́дзішся, -ра́дзіцца; зак., з інф.
Узяцца, дамовіцца выканаць якую-н. работу.
П. рубіць зруб.
|| незак. падраджа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цур, выкл. (разм.).
Вокліч, якім што-н. забараняецца або патрабуецца выканаць якую-н. умову (звычайна ў дзіцячых гульнях).
Цур я першы!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
исполни́мый здзяйсня́льны, выкана́льны;
э́то исполни́мо гэ́та мо́жна здзе́йсніць (вы́канаць).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
испо́лнитьI сов.
1. (выполнить) вы́канаць;
2. (осуществить) здзе́йсніць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)