Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
недаве́р’е, ‑я, н.
Адсутнасць давер’я, падазроныя адносіны да каго‑, чаго‑н. Далейшая размова збліжае .. [Андросаву і Лабановіча], рассейвае тое недавер’е і тую асцярожнасць, што замінаюць выяўленню шчырасці і адкрытасці паміж людзьмі, асабліва малазнаёмымі.Колас.Людское недавер’е — бадай самая страшная рэч.Карпаў.// Сумненне ў верагоднасці, праўдзівасці чаго‑н. — Прыязджайце лепш у Маскву вучыцца ў медінстытут. — Няўжо праўда? — з радасным недавер’ем вырвалася ў Алесі.Васілевіч.
•••
Вотум недавер’ягл.вотум.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Vertráuensvotum[-vo:-]n -s, -ten і -ta во́тум даве́ру;
j-m das ~ ertéilen вы́казаць каму́-н.во́тум даве́ру
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
плюра́льны
(лац. pluralis)
множны;
п. вотум — у некаторых краінах права выбаршчыка карыстацца некалькімі галасамі ў залежнасці ад маёмаснага, адукацыйнага і іншага цэнзу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Votum['vo:-]n -s, Vóten і Vóta
1) во́тум
2) (урачы́стае) абяца́нне
3) рашэ́нне, прысу́д
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
недаве́рм. Mísstrauen n -s; Árgwohn m -(e)s (падазронасць);
во́тум недаве́рупаліт. Mísstrauensvotum [-vo-] n -s, -ten;
мець недаве́р дакаго-н. gégen j-n Mísstrauen hégen, j-m misstráuen vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
даве́рм., даве́р’ен. Vertráuen n -s (auf A, in A, zu D – да каго-н.), Zútrauen n -s (zu D – да каго-н.);
вы́казаць даве́р sein Vertráuen áussprechen*;
карыста́цца даве́рам Vertráuen geníeßen*;
пазбаўля́ць каго-н даве́руj-m das Vertráuen entzíehen*;