Паяды́нчы ’аднаконны, адзіночны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паяды́нчы ’аднаконны, адзіночны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Мяда́рка, мэдарка ’медагонка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мешкава́ць, мяшкава́ць ’насыпаць у мяшкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мурок ’выступ у коміне, на які кладуць запалкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пасаі́ць ’накарміць дзіця грудзьмі маці’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Плане́ціць ’абганяць (бульбу)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лушчапі́ны ’лупіны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
транса́ва Багністае балота (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Пікава́ць ’рассаджваць расаду на грады’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)