надрукава́ цца , ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; зак.
1. Змясціць свае творы ў друку. Надрукавацца ў часопісе.
2. ( 1 і 2 ас. не ўжыв. ) . Разм. Атрымацца ў выніку друкавання. Малюнак добра надрукаваўся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́ валіцца 1 ‑люся, ‑лішся, ‑ліцца; зак.
Выпасці, упасці з чаго‑н. Вываліцца з воза. □ І раптам скарынка вывалілася.. з рук [Жэнькі]. Шамякін .
вы́ валіцца 2 ‑ліцца; зак.
Атрымацца ў выніку валення (пра сукно).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напіса́ цца , ‑пішуся, ‑пішашся, ‑пішацца; зак.
Разм.
1. Уволю, многа напісаць. Напісаўся за дзень.
2. ( 1 і 2 ас. не ўжыв. ) . Атрымацца , выйсці (пра што‑н. напісанае). Першы варыянт [ліста ў рэдакцыю] напісаўся хутка. Савіцкі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капы́ л , -а́ , мн. ы́ , -о́ ў, м.
1. Кавалак дрэва ў форме ступні, на якім шавец робіць абутак.
2. Адзін з драўляных брускоў, якія ўстаўляюцца ў палазы і служаць апорай для кузава саней.
◊
Гнуць на свой капыл (разм. ) — рабіць па-свойму, не слухаючы думкі іншых.
Усё (усе) на адзін капыл (разм. ) — аднолькава, аднолькавымі, падобна, падобнымі (парабіць, зрабіць, атрымацца ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́ травіцца 1 ‑віцца; зак.
1. Атрымацца ад уздзеяння хімічных рэчываў (пра ўзор, адбітак). Вытравіўся афорт.
2. Знішчыцца ад хімічнага ўздзеяння; вывесціся. Вытравіліся плямы.
вы́ травіцца 2 ‑віцца; зак.
Спец. Паступова спусціцца (пра якарны ланцуг, канат і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрацава́ ць
1. разм. зрабіць працу ) é ine Á rbeit má chen, á usführen vt
2. (атрымацца ó lg há ben, klá ppen vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
фукс , ‑у, м.
1. У більярднай гульні — выпадкова ўдачны ўдар па шары. // Разм. уст. Выпадковасць, нечаканасць. У гонках мог атрымацца фукс.
2. у знач. прысл. фу́ ксам . Разм. Выпадкова, без усякіх падстаў, не па праву. Прайсці фуксам у тэатр.
[Ням. Fuchs.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зада́ цца , ‑дамся, ‑дасіся, ‑дасца; ‑дадзімся, ‑дасцеся, ‑дадуцца; пр. задаўся, ‑лася, ‑лося; заг. задайся; зак.
1. чым . Паставіць сабе для вырашэння (мэту, пытанне). Задацца мэтай.
2. ( часта з адмоўем ) . Абл. Выйсці ўдалым; атрымацца , удацца. Хлеб не задаўся. □ Так, шчасце мне, відаць, не задалося. Караткевіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зла́ дзіцца , ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.
Разм.
1. Патрапіць рабіць што‑н. узгоднена, стройна. Зладзіцца пець. Зладзіцца танцаваць.
2. Атрымацца , уладзіцца. — Ніна — дзяўчына добрая, .. — пахваліла Ганна. — І табе, Зоська, чалавек добры надарыўся, лепшага і я табе пажадаць не магла. Дык няхай бы ўсё яно зладзілася, як трэба. Дуброўскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уда́ цца ¹, уда́ мся, удасі́ ся, уда́ сца; удадзі́ мся, удасце́ ся, удаду́ цца; уда́ ўся, удала́ ся, -ло́ ся; уда́ йся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Паспяхова ажыццявіцца, завяршыцца; атрымацца вельмі ўдалым (у 2 і 3 знач. ).
Справа ўдалася.
Ураджай удаўся.
Ростам не ўдалася (пра чалавека, жывую істоту: не вырас; разм. ).
2. безас. , з інф. -н. , пашчаслівіцца.
Удалося дастаць рэдкую кнігу.
Не ўдалося з’ездзіць.
3. (часцей у прошлым часе), у каго . Урадзіцца, вырасці падобным на каго-н.
Сын удаўся ў бацьку.
|| незак. удава́ цца , -е́ цца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)