verbrénnen
1.
sich (
2.
sie ließ den Bráten ~ у яе́ згарэ́ла [прыгарэ́ла] смажані́на
3. ~, sich (an
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verbrénnen
1.
sich (
2.
sie ließ den Bráten ~ у яе́ згарэ́ла [прыгарэ́ла] смажані́на
3. ~, sich (an
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
brénnen
1.
1) палі́ць, абпа́льваць;
die Schuld brennt sein Gewíssen віна́ му́чыць яго́ (сумле́нне)
2) падсма́жваць (каву, кофе)
3) завіва́ць (валасы)
2.
líchterloh ~ пала́ць, быць ахо́пленым по́лымем
2) пячэ́ (пра сонца, крапіву
3) (vor
er brennt daráuf, es zu tun
3.
es brennt! пажа́р!, гары́м!;
es brennt ihm auf der Zúnge у яго́ язы́к свярбі́ць (нешта паведаміць);
wo brennt's denn? што за спе́шка?;
was dich nicht brennt, das bláse nicht
4. ~, sich
sich an
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
burn2
1. гарэ́ць, згара́ць
2. палі́ць, спа́льваць;
be burnt to the ground згарэ́ць датла́
3. палі́ць; ацяпля́ць;
burn wood in one’s grate палі́ць камі́н дро́вамі
4. падпалі́ць, перасма́жыць;
5. выкліка́ць зага́р; атры́мліваць апёк,
6.
♦
burn one’s bridges спалі́ць масты́, адрэ́заць сабе́ шлях да адступле́ння;
burn the candle at both ends безразва́жна растра́чваць сі́лы;
burn one’s fingers/get one’s fingers burnt апячы́ па́льцы; апа́рыцца (нечакана атрымаць кепскі вынік)
burn away
burn down
burn out
1. згарэ́ць датла́
2. зму́чыцца, змарне́ць
burn up
1. згарэ́ць
2. загара́цца; разгара́цца (пра агонь)
3. : You’re burning up. У цябе тэмпература.
4.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)