Закро́пка ’працэс адкладання яек пчалінай маткай’ (малар., Анох.). Наз. з суф. ‑ка ад дзеяслова закрапі́ць (< за + крапіцьадкладваць яйкі’, Анох.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ufsparen vt ашчаджа́ць, адкла́дваць (грошы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vertgen vt адтэрміно́ўваць, адкла́дваць, перано́сіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

НЕДАТЫКА́ЛЬНАСЦЬ ЖЫЛЛЯ́,

адно з асноўных канстытуцыйных асабістых правоў чалавека. Паводле Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь (арт. 29) ніхто не мае права без законнай падставы ўвайсці ў жыллё і інш. законнае ўладанне грамадзяніна супраць яго волі. Гал. гарантыя Н.ж. заключаецца ў тым, што вобыскі праводзяцца толькі на падставе матываванай пастановы следчага, якая санкцыянавана пракурорам або яго намеснікам (за выключэннем выпадкаў, калі адкладваць нельга — з захаваннем усіх прадпісанняў законаў). У інш. выпадках самавольнае ўварванне ў жыллё дапускаецца толькі для прадухілення сур’ёзнай і сапраўднай пагрозы грамадскай бяспецы, а таксама жыццю і здароўю людзей. Гарантыі Н.ж. могуць быць абмежаваны ў перыяд дзеяння надзвычайнага і ваен. становішча.

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 11, с. 267

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

откла́дывать несов.

1. в разн. знач. адклада́ць, адкла́дваць;

откла́дывать на до́лгое вре́мя адклада́ць на до́ўгі час;

откла́дывать де́ньги на пое́здку адкла́дваць (адклада́ць) гро́шы на пае́здку;

2. (лошадей) уст. адпрага́ць; см. отложи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

shelve1 [ʃelv] v.

1. кла́сці на палі́цу

2. адкла́дваць напасля́ (план, працу)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wgtun* vt выдаля́ць; прыбіра́ць, адкла́дваць убок

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Валы́ніць ’зацягваць, адкладваць якую-небудзь справу’ (Бір. Дзярж.). Ад назоўніка валынка2 ’валакіта, цяганіна’ (гл.). Рус. волынить, укр. волинити. Можна меркаваць, што семантычна падтрымліваецца сувяззю з вол — маруднай жывёлінай.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

temporarily [ˈtempərərɪli] adv. часо́ва;

put off the work temporarily адкла́дваць на некато́ры час пра́цу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ufschieben* vt

1) адкла́дваць, адтэрміно́ўваць

2) адсо́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)