будзі́ць, буджу́, бу́дзіш, бу́дзіць; незак.

1. каго-што. Перапыняць чый-н. сон, прымушаць прачнуцца.

Б. дзяцей у школу.

2. перан. Абуджаць што-н. у каго-н., выклікаць да жыцця, дзейнасці.

Б. успаміны.

|| зак. пабудзі́ць, -буджу́, -бу́дзіш, -бу́дзіць; -бу́джаны (да 1 знач.), прабудзі́ць, -буджу́, -бу́дзіш, -бу́дзіць; -бу́джаны (да 2 знач.) і разбудзі́ць, -буджу́, -бу́дзіш, -бу́дзіць; -бу́джаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

БОГАСТВАРА́ЛЬНІЦТВА,

філасофска-этычная плынь у Расіі ў 1910-я г., якая імкнулася спалучыць навук. сацыялізм з рэлігіяй. Яе прадстаўнікі (А.​В.​Луначарскі, У.​А.​Базараў, П.​С.​Юшкевіч, часткова М.​Горкі і інш.) мелі на мэце абгрунтаваць неабходнасць стварэння новай «пралетарскай рэлігіі» без Бога, што фактычна зводзілася да абагаўлення калектыву і прагрэсу, якія павінны абуджаць у чалавека «складанае творчае пачуццё веры ў свае сілы, надзею на перамогу любові да жыцця» і дзейсна звязаць ідэал з рэчаіснасцю. Плынь не мела шырокай падтрымкі і да пач. 1-й сусв. вайны (1914) перастала існаваць.

Літ.:

Короткая Т.П. Религиозная философия в Белоруссии начала XX в.: Критич. анализ. Мн., 1983.

т. 3, с. 201

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

arouse [əˈraʊz] v.

1. будзі́ць, абуджа́ць (таксама перан.);

arouse suspicion выкліка́ць падазрэ́нне

2. узбуджа́ць (сексуальна)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абуджэ́нне ср.

1. разг. пробужде́ние;

2. перен. пробужде́ние, возбужде́ние;

3. перен. пробужде́ние, возбужде́ние;

1-3 см. абуджа́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́курстаць ’выселіць, выгнаць’ (КЭС, лаг.). Польск. уст. з Літвы kurstać ’будзіць, абуджаць, падганяць’. Запазычанне з літ. (pa)kìrsti ’абуджацца, адкрываць вочы (пасля сну)’, якое звязана абляутам з kar̃das ’паўторны гук’, kardìntis ’станавіцца прыметным’, апошнія словы ў сваю чаргу звязаны з kir̃sti ’біць, удараць, рубіць’ (параўн. слав. čersti ’рэзаць’) (гл. Фрэнкель, 258 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

impregnate

[ɪmˈpregneɪt]

v.t.

1) апладня́ць

2) насыча́ць; прасяка́ць

3) абуджа́ць, выкліка́ць (ду́мкі); натхня́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stimulate [ˈstɪmjəleɪt] v.

1. стымулява́ць, абуджа́ць, узбуджа́ць

2. заахво́чваць, падтры́мліваць (пахвалой, узнагародай і да т.п.);

stimulate mentally стымулява́ць інтэлектуа́льна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

erwécken vt

1) будзі́ць

2) выкліка́ць, узбуджа́ць, абуджа́ць;

Besórgnis ~ выкліка́ць трыво́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wake​3 [weɪk] v. (woke, woken)

1. прачына́цца

2. будзі́ць, абуджа́ць

3. апа́мятацца;

wake from a trance вы́йсці з тра́нсу

wake up [ˌweɪkˈʌp] phr. v.

1. прачына́цца; будзі́ць, абуджа́ць

2. (to) усвядо́міць, зразуме́ць (што-н.);

He’s waking up to the truth. Ён пачынае разумець праўду.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

inspire

[ɪnˈspaɪr]

v.t.

1) дава́ць натхне́ньне, натхня́ць

2) выкліка́ць, абуджа́ць, наганя́ць (страх)

3) удыха́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)