Вахра́ жмут шэрсці’ (Нас.); ’кутасы ў хустцы’ (Бяльк.). Як думае Брукнер (гл. Фасмер, 1, 356), гэта — метатэза з во́рса ’ворс’. Супраць гэтага Фасмер (там жа). Няясна. Ці нельга думаць пра скарачэнне слова тыпу рус. дыял. вахрома́ ’бахрама’?
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
potrzebować
potrzeb|ować
незак. kogo/czego мець патрэбу у кім/чым; патрабаваць чаго;
nie ~ujesz tego robić — табе не трэба гэта рабіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
niepodobna
немагчыма, немажліва; нельга;
niepodobna wytrzymać w taki upał — немагчыма вытрымаць у такую спёку;
niepodobna w to uwierzyć — у гэта немагчыма паверыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
odgrywać
odgrywa|ć
незак. іграць;
~ć z płyt — прайграваць пласцінкі;
ta okoliczność odgrywa wielką rolę — гэта акалічнасць мае вялікае значэнне;
гл. odegrać
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
cóż
што ж;
cóż to? — што ж гэта?;
no! cóż tam? — ну, што ж там?;
no i cóż? — ну і што ж?
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przerastać
przerasta|ć
незак. перарастаць; перавышаць;
~ć kogo o głowę — перавышаць каго на галаву;
to przerastać ich możliwości — гэта перавышае іх магчымасці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
resort, ~u
м.
1. ведамства;
resort transportu — транспартнае ведамства;
2. разм. кампетэнцыя;
to nie jest mój resort — гэта не ў маёй кампетэнцыі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
gwoli
уст. дзеля, для;
gwoli lepszego zrozumienia — для лепшага разумення;
zrobił to gwoli swym zachciankom — ён зрабіў гэта з-за сваіх капрызаў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
nazywać się
nazywa|ć się
незак. называцца;
jak to się ~? — як гэта называецца?;
jak się Pan/Pani nazywać się? — якое Ваша прозвішча?
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kusić
kusi|ć
незак. спакушаць, вабіць;
~ć los — спакушаць (выпрабоўваць) лёс;
kusić mnie, żeby to zrobić — ён спакушае (падбівае) мяне зрабіць гэта
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)