полімарфі́зм, ‑у,
1. У біялогіі — наяўнасць сярод асобін аднаго і
2. У хіміі — здольнасць аднаго і
[Ад грэч. poly — многа і morphē — форма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
полімарфі́зм, ‑у,
1. У біялогіі — наяўнасць сярод асобін аднаго і
2. У хіміі — здольнасць аднаго і
[Ад грэч. poly — многа і morphē — форма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
except3
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
«АГІТПЛАКА́Т»,
перыядычнае выданне Саюза мастакоў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адту́ль,
З
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
-птоз
(
другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае апусканне
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэ́рмас
(
пасудзіна асобай будовы для падтрымання пастаяннай тэмпературы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бу́хты-бара́хты / с бу́хты-бара́хты
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
проторённый
◊
по проторённой доро́жке па пратапта́най даро́жцы (сце́жцы) (ісці́ і да
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́бегчы hináuslaufen
вы́бегчы на ву́ліцу auf die Stráße hináuslaufen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вадахлёб, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)