перабра́ць, ‑бяру, ‑бярэш, ‑бярэ; ‑бяром, ‑бераце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікпрыбра́ць, ‑бяру, ‑бярэш, ‑бярэ; ‑бяром, ‑бераце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стол, стала,
1. Прадмет мэблі ў выглядзе шырокай гарызантальнай дошкі на высокіх падпорах (ножках), часам з шуфлядамі, тумбачкамі, на які кладуць, ставяць што‑н.
2. У выразах, якія абазначаюць: прыём ежы, яда.
3. Страва, ежа; тое, што гатуюць, падаюць для яды.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уве́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2. і
3. Праверыць, зведаць на ўласным вопыце; зазнаць, перажыць.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́сць
◊ ску́ра ды ко́сці — ко́жа да ко́сти;
к. ад ко́сці — кость от ко́сти;
даць у ко́сці — всы́пать; дать взбу́чку;
да касце́й (прамо́кнуць, праме́рзнуць, праня́ць і да т.п.) — до косте́й (промо́кнуть, промёрзнуть, проня́ть и т.д.);
на касця́х — на костя́х;
перамыва́ць ко́сці — перемыва́ть ко́сти;
ле́гчы касцьмі́ — лечь костьми́;
уе́сціся ў ко́сці — осточерте́ть, въе́сться в печёнки;
злажы́ць ко́сці — лечь костьми́, сложи́ть го́лову;
на жыво́й ~ці мя́са нарасце́ —
адны́ ко́сці — ко́жа да ко́сти; одни́ ко́сти;
касце́й не
да мо́згу касце́й — до мозга́ косте́й;
язы́к без касце́й — язык без косте́й;
ко́сці па́рыць — лежа́ть в земле́;
к. у го́рле — кость в го́рле;
ад цяпло́сці не баля́ць ко́сці —
куды́ груга́н касце́й не занясе́ —
па́ра касце́й не ло́міць —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нагна́ць, ‑ганю, ‑гоніш, ‑гоніць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з (перад некаторымі спалучэннямі зычных — са),
I. з
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10. Абазначае выдзяленне часткі якога
11.
12. Абазначае ўласцівасць чаго
13. Абазначае змяненне, ператварэнне чаго
14. На аснове чаго
15. З прычыны, у выніку чаго
16. Пры дапамозе чаго
II. з
III. з
1. Указвае на сумеснасць, удзел у адным і тым жа дзеянні або стане дзвюх ці больш асоб, прадметаў, а таксама на суправаджэнне адной асобы ці прадмета іншымі пры ажыццяўленні якога
2. Указвае на злучэнне, змацаванне аднаго і другога, а таксама на сумежнасць, блізкасць.
3. Указвае на наяўнасць чаго
4.
5.
6. Указвае на асобу ці прадмет, на якія распаўсюджваецца дзеянне, стан.
7.
8.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гуля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1.
2. Хадзіць паціху для адпачынку, задавальнення; прагульвацца.
3.
4. Быць свабодным ад работы, не працаваць.
5. Весяліцца (з песнямі, танцамі і пад.).
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зве́сці, звяду, звядзеш, звядзе; звядзём, зведзяце;
1. Дапамагчы каму‑н. або прымусіць каго‑н. сысці ўніз.
2. Перавесці, адвесці на другое месца.
3. Дапамагчы каму‑н. сустрэцца, убачыцца, пазнаёміцца з кім‑н.
4. Наблізіць адно да другога; ссунуць.
5. Зрабіць нерухомым, анямелым; сцягнуць, сагнуць.
6.
7. Саставіць адзінае цэлае з асобных частак, адзінак і пад.
8. Нацкаваць адзін на другога, прымусіць пабіцца, пакусацца (пра жывёл, птушак).
9. Прывесці да якога‑н. агульнага выніку; абагуліць.
10. Знішчыць, перавесці.
11. Збіць з правільнага жыццёвага шляху; схіліць да дрэнных учынкаў.
12. Абмежаваць, скараціць; давесці да чаго‑н. нязначнага, малога і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спусці́ць, спушчу, спусціш, спусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)