réchtbrechend a які́ паруша́е зако́н, супрацьпра́ўны, неправавы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schúlgesetz n -es, -e зако́н аб шко́ле

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stráfbar a кара́льны;

sich ~ máchen пару́шыць зако́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БІО́ ((Biot) Жан Батыст) (21.4.1774, Парыж — 3.2.1862),

французскі фізік. Чл. Парыжскай АН (1803), Лонданскага каралеўскага т-ва (1815), Пецярбургскай АН (1819). Скончыў політэхн. школу ў Парыжы (1797). Праф. з 1800 Калеж дэ Франс, у 1808—49 Парыжскага ун-та. Навук. працы па электрамагнетызме, оптыцы і акустыцы. Адкрыў (1815) закон вярчэння плоскасці палярызацыі (закон Біо), разам з Ф.Саварам вызначыў індукцыю магн. поля, створанага эл. токам (гл. Біо-Савара закон).

т. 3, с. 154

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

enact [ɪˈnækt] v.

1. уво́дзіць у дзе́янне (закон, пастанову і да т.п.)

2. fml разы́грываць (п’есу, ролю)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

repressive [rɪˈpresɪv] adj. рэпрэсі́ўны;

a rep ressive regime/law рэпрэсі́ўны рэжы́м/зако́н;

a repressive measure рэпрэсі́ўная ме́ра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

subvert [səbˈvɜ:t] v. fml

1. разбура́ць, падрыва́ць (веру, уладу і да т.п.)

2. паруша́ць (закон), падрыва́ць (мараль)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

prawo

I praw|o

н.

1. права, закон;

~o handlowe — гандлёвы закон;

~o podaży i popytu — закон прапанавання i попыту;

~o rynku — закон рынку;

~o walutowe — валютнае права;

~o wykupu — права выкупу

~o kryminalne — крымінальнае права;

~o wyborcze — выбарчае права;

~o autorskie — аўтарскае права;

litera ~a — літара закона;

mieć ~o — мець права;

2. закон;

~o natury — закон прыроды;

~o ciążenia фіз. закон прыцягнення

II

правы бок;

na prawo — управа; направа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дэкрэтава́ць dekretíeren vt; durch Dekrét [Erláss] ánordnen [verfügen]; verórdnen vt;

дэкрэтава́ць зако́н ein Gesétz dekretíeren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Novus rex, nova lex

Новы цар ‒ новы закон.

Новый царь ‒ новый закон.

бел. Новы поп ‒ новае і маленне. За новым каралём ‒ дагары камлём. Новы венік чыста мяце.

рус. Новая метла по-новому метёт.

фр. C’est le balai neuf (Это ‒ новая метла).

англ. New kings make new laws (Новые короли творят новые законы).

нем. Neue Besen kehren gut (Новые мётлы метут хорошо).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)