Verbum

ня́ньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., каго.

Даглядаць дзіця. Аньцы дазвалялі хадзіць у школу, увесь іншы час яна павінна была няньчыць дзіця гаспадара. Мележ. Я падумаў сабе з болем: «Насця такі навучылася дзяцей няньчыць, усіх жа гэтых хлапцоў перакалыхала ды перанасіла на сваіх руках...» Сабаленка.

абкармі́ць, ‑кармлю, ‑корміш, ‑корміць; зак., каго.

Накарміць звыш меры; пашкодзіць здароўю, даўшы з’есці лішняе. Абкарміць дзіця малаком.

мёртванаро́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Які нарадзіўся мёртвым. Мёртванароджанае дзіця.

2. перан. Нежыццёвы, які нельга ажыццявіць. Мёртванароджаны праект.

паўтараме́сячны, ‑ая, ‑ае.

1. Які працягваецца паўтара месяца. Паўтарамесячны адпачынак.

2. Узростам у паўтара месяца. Паўтарамесячнае дзіця.

перакупа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

1. Выкупаць усіх, многіх.

2. Пашкодзіць здароўе празмерным купаннем. Перакупаць дзіця.

пупс, ‑а, м.

Лялька ў выглядзе маленькага голага дзіцяці. Цэлулоідны пупс. // перан. Пра маленькае, звычайна поўнае дзіця.

пяціме́сячны, ‑ая, ‑ае.

1. Які працягваецца пяць месяцаў. Пяцімесячнае падарожжа.

2. Узростам у пяць месяцаў. Пяцімесячнае дзіця.

сямітыднёвы, ‑ая, ‑ае.

1. Які працягваецца сем тыдняў. Сямітыднёвы адпачынак.

2. Узростам у сем тыдняў. Сямітыднёвае дзіця.

улаго́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад улагодзіць.

2. у знач. прым. Якога ўлагодзілі. Улагоджанае дзіця.