пацясні́цца, -цясню́ся, -цясні́шся, -цясні́цца; -цясні́мся, -цесніце́ся, -цясня́цца; зак.
1. Тое, што і паціснуцца (у 1 знач.).
Пасажыры пацясніліся, каб пасадзіць дзяцей.
2. Пачаць жыць у цеснаце, пасяліўшы да сябе каго-н.
|| незак. пацясня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пла́кса, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -е, Т-ай (-аю), ж., мн. -ы, -аў (разм.).
1. Той, хто многа і часта плача (звычайна пра дзяцей).
2. Пра таго, хто любіць скардзіцца, наракаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
tug of love [ˌtʌgəvˈlʌv] n. BrE, infml спрэ́чка з-за дзяце́й (паміж бацькамі, якія разышліся; паміж роднымі і прыёмнымі бацькамі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
патрана́т
(лац. patronatus = заступніцтва)
1) форма апекі ў Стараж. Рыме, якая ўстанаўлівала залежнасць кліентаў (непаўнапраўных ці бедных грамадзян) ад патронаў;
2) выхаванне дзяцей-сірот і дзяцей, што страцілі сувязь з бацькамі, у іншых сем’ях пад кантролем дзяржаўных органаў;
3) апякунства, заступніцтва.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нашы́цца сов., разг.
1. (вдосталь) наши́ться;
2. наби́ться;
~шы́лася по́ўная ку́хня дзяце́й — наби́лась по́лная ку́хня дете́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ребяти́шки разг. дзе́ці, род. дзяце́й, ед. дзіця́, род. дзіця́ці ср.; уменьш.-ласк. дзе́ткі, -так; см. ребя́таI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«РА́НІЦА»,
газета для дзяцей школьнага ўзросту і падлеткаў. Выдаецца з кастр. 1929 у Мінску на бел. мове штотыднёва; наз. «Піянер Беларусі». З 1994 сучасная назва. Асвятляе пытанні гісторыі Беларусі, адраджэння нац. культуры; патрыят., працоўнага, фіз., эстэт. выхавання дзяцей і падлеткаў, расказвае пра дзейнасць дзіцячых згуртаванняў і арг-цый у школах і дзіцячых установах рэспублікі.
т. 13, с. 306
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вы́кідаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.
1. Выкінуць у некалькі прыёмаў (усё, многае).
В. рэчы праз акно.
2. перан. З цяжкасцю выгадаваць (разм.).
В. дзяцей.
|| незак. выкіда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і выкі́дваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
патака́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каму ў чым або чаму (разм.).
Тое, што і патураць.
П. дзецям у свавольствах або свавольствам дзяцей.
|| наз. пата́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
Не даваць патачкі каму-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гру́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
Памянш. да група (у 1, 3 знач.); невялікая група. Групка дзяцей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)