Са́кля ’жыллё каўказскіх горцаў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Са́кля ’жыллё каўказскіх горцаў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сардзі́на ’невялікая марская прамысловая рыбка сямейства селядцовых’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сацыялі́ст ’член сацыялістычнай партыі; паслядоўнік сацыялістычнага вучэння’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слімба́ты ‘слінявы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тапіна́мбур ’сланечнік клубяносны, земляная груша, Helianthus tuberosus L.’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Транзі́стар ’паўправадніковы прыбор’, ’партатыўны радыёпрыёмнік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Інтэле́кт. З рускай мовы ў пачатку XX ст. (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
інва́йранмент
(
від сучаснага мастацтва, які спалучае твор і адначасова мастацкае дзеянне, скіраваныя на арганізацыю прасторы, што дае магчымасць гледачу адчуваць сябе арганічна ўключаным у дзею
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
засквози́ть
1. (стать сквозным) стаць (пача́ць) свіце́цца, засвіце́цца;
ли́стья опа́ли, и ро́ща засквози́ла лі́сце апа́ла, і гай стаў (пача́ў) свіце́цца;
2. (проглянуть) прагляну́ць, паказа́цца;
сквозь густы́е ве́тви засквози́ло голубо́е не́бо
3. (о сквозняке)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
глу́пость
1. (качество, свойство) дурно́та, -ты
2. (глупый поступок, глупое слово) глу́пства, -ва
сде́лать по глу́пости зрабі́ць па ду́расці (па дурно́це,
не говори́те глу́постей не гавары́це глу́пства;
глу́пости
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)