alike2 [əˈlaɪk] adv. адно́лькава;

They tried to treat all their children alike. Яны імкнуліся ставіцца да ўсіх сваіх дзяцей аднолькава.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bundle2 [ˈbʌndl] v.

1. адсыла́ць, выправа́джваць

2. ад’е́хаць, з’е́хаць (спешна);

They bundled down to town. Яны спешна з’ехалі ў горад.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

materially [məˈtɪəriəli] adv.

1. зна́чным чы́нам, у зна́чнай ступе́ні;

They are not materially different. Яны не адрозніваюцца значным чынам.

2. матэрыя́льна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

picnic(k)2 [ˈpɪknɪk] v. арганізо́ўваць/ла́дзіць пікні́к, удзе́льнічаць у пікніку́;

They were picnicking in thewoods. Яны арганізавалі пікнік у лесе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

porch [pɔ:tʃ] n.

1. пад’е́зд; по́рцік

2. AmE вера́нда; тэра́са;

They were sitting out on the porch. Яны сядзелі на верандзе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

seemingly [ˈsi:mɪŋli] adv. віда́ць, як віда́ць; ма́быць; му́сіць;

They were seemingly unaware of thе decision. Яны, відаць, не ведалі пра рашэнне.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unrelated [ˌʌnrɪˈleɪtɪd] adj.

1. нязвя́заны, які́ не ма́е су́вязі

2. не ў свая́цкіх адно́сінах;

They are entirely unrelated. Яны не сваякі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЫФЕРЭНЦЫ́РАВАНЫ ТАРЫ́Ф,

мытны тарыф, які дазваляе аддаваць перавагу пэўным таварам і ствараць ім ільготныя мытныя ўмовы або не прапускаць іх у залежнасці ад таго, у якой краіне яны выраблены.

т. 6, с. 299

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ашахавацца ’?’, параўн. з нар. песні «ашахуюцца да рахуюцца: которому святому напярод быць?» (барыс., Шн., 1, 138). Хутчэй за ўсё скажонае шыкавацца ’станавіцца ў парадак па чынах’, параўн. «яны шикуюцца, да рахуюцца: которому святу напередъ пойци» (Нас. Бел. песни, 82).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЗЯМЛЯ́,

1) тэрытарыяльная адзінка дзярж. утварэнняў ва Усх. Еўропе ў 9—16 ст., якія карысталіся пэўнай самастойнасцю. У Кіеўскай Русі існавалі Кіеўская, Полацкая, Тураўская, Смаленская і іншыя З. Да сярэдзіны 12 ст. яны адасобіліся ў дзярж. ўтварэнні — княствы, на працягу 12—13 ст. з іх вылучыліся ўдзельныя княствы. У ВКЛ у 15—16 ст. існавалі Полацкая і Віцебская З. — адм.-тэр. адзінкі, узначаленыя намеснікамі (гл. Намесніцтвы), якія мелі элементы самастойнасці, замацаваныя абласнымі прывілеямі. З пач. 16 ст. яны называліся ваяводствамі.

2) У Аўстрыі і ФРГ федэратыўная адзінка. З. як члены федэрацыі маюць уласныя канстытуцыі і выбарныя органы ўлады (ландтагі).

т. 7, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)