materially [məˈtɪəriəli] adv.

1. зна́чным чы́нам, у зна́чнай ступе́ні;

They are not materially different. Яны не адрозніваюцца значным чынам.

2. матэрыя́льна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bundle2 [ˈbʌndl] v.

1. адсыла́ць, выправа́джваць

2. ад’е́хаць, з’е́хаць (спешна);

They bundled down to town. Яны спешна з’ехалі ў горад.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

alike2 [əˈlaɪk] adv. адно́лькава;

They tried to treat all their children alike. Яны імкнуліся ставіцца да ўсіх сваіх дзяцей аднолькава.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

picnic(k)2 [ˈpɪknɪk] v. арганізо́ўваць/ла́дзіць пікні́к, удзе́льнічаць у пікніку́;

They were picnicking in thewoods. Яны арганізавалі пікнік у лесе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

porch [pɔ:tʃ] n.

1. пад’е́зд; по́рцік

2. AmE вера́нда; тэра́са;

They were sitting out on the porch. Яны сядзелі на верандзе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unrelated [ˌʌnrɪˈleɪtɪd] adj.

1. нязвя́заны, які́ не ма́е су́вязі

2. не ў свая́цкіх адно́сінах;

They are entirely unrelated. Яны не сваякі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ашахавацца ’?’, параўн. з нар. песні «ашахуюцца да рахуюцца: которому святому напярод быць?» (барыс., Шн., 1, 138). Хутчэй за ўсё скажонае шыкавацца ’станавіцца ў парадак па чынах’, параўн. «яны шикуюцца, да рахуюцца: которому святу напередъ пойци» (Нас. Бел. песни, 82).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ДА́КТЫЛІ,

у старажытнагрэчаскай міфалогіі дэманічныя істоты, спадарожніцы Рэі-Кібелы. Лічылася, што жылі яны на гары Іда ў Фрыгіі. Ім прыпісвалі адкрыццё апрацоўкі жалеза, а таксама заснаванне Алімпійскіх гульняў.

т. 6, с. 13

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІКРАТРО́Н,

цыклічны рэзанансны паскаральнік электронаў. Паскарэнне часціц ажыццяўляецца за кошт энергіі высокачастотнага эл. поля рэзанатара, дзе яны рухаюцца ў аднародным пастаянным магн. полі. Гл. таксама Паскаральнікі зараджаных часціц.

т. 10, с. 362

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЗЯМЛЯ́,

1) тэрытарыяльная адзінка дзярж. утварэнняў ва Усх. Еўропе ў 9—16 ст., якія карысталіся пэўнай самастойнасцю. У Кіеўскай Русі існавалі Кіеўская, Полацкая, Тураўская, Смаленская і іншыя З. Да сярэдзіны 12 ст. яны адасобіліся ў дзярж. ўтварэнні — княствы, на працягу 12—13 ст. з іх вылучыліся ўдзельныя княствы. У ВКЛ у 15—16 ст. існавалі Полацкая і Віцебская З. — адм.-тэр. адзінкі, узначаленыя намеснікамі (гл. Намесніцтвы), якія мелі элементы самастойнасці, замацаваныя абласнымі прывілеямі. З пач. 16 ст. яны называліся ваяводствамі.

2) У Аўстрыі і ФРГ федэратыўная адзінка. З. як члены федэрацыі маюць уласныя канстытуцыі і выбарныя органы ўлады (ландтагі).

т. 7, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)