плёск, ‑у, м.

Тое, што і плёскат. У гэты момант пачуўся плёск, нібы хто кінуў У раку камень. Ваданосаў. Але тут нечакана пачуўся плёск вёслаў, і да рыбаловаў пад’ехаў човен. Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суб’ектыві́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да суб’ектывізму, суб’ектывістаў. Суб’ектывісцкае тлумачэнне. □ Пры разглядзе і ацэнцы твораў якраз момант суб’ектыўны часам дзе хто не ўлічвае або лічыць як нешта суб’ектывісцкае, непатрэбнае. Андраюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хвалю́ючы кніжн. áufregend;

гэ́та быў хвалю́ючы мо́мант das war ein áufregender Áugenblick [Momént];

тады́ гэ́та былі́ хвалю́ючыя дні es wáren dámals erhébende Táge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыпільнава́ць

1. beláuern vt; láuern vi (каго-н. auf A); áuflauern vi (каго-н. D);

2. (момант і г. д.) ábpassen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

supreme

[suˈpri:m]

adj.

1) найвышэ́йшы

a supreme ruler — найвышэ́йшы валада́р

supreme power — найвышэ́йшая ўла́да

2) найбо́льшы, скра́йні

supreme courage — надзвыча́йная адва́га

3) крыты́чны, экстрэма́льны (мо́мант)

•

- the supreme sacrifice

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Präsénzstärke f -

1) ко́лькасць прысу́тных у да́ны мо́мант

2) вайск. наяўны склад

3) наяўнасць (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zuck m -es разм. уздры́гванне; рапто́ўны [вокамгне́нны] рух; рапто́ўнае пачуццё;

in éinem ~ мі́гам, у міг, у мо́мант

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Пры́хваткам, пры́хваткамі ’ў перапынках паміж іншымі справамі і заняткамі; нерэгулярна, урыўкамі’ (ТСБМ, Янк. 1, Клім., Мат. Гом., Сл. ПЗБ, ТС, Сл. Брэс., ЛА, 5), пры́хваткай, пры́хваткаю, прі́хваткі ’тс’ (Янк. 1, Скарбы; карэліц., ушац., полац., ЛА, 5), пры́хватам, прі́хватым ’тс’ (гарад., іўеў., ЛА, 5), пры́хвытым ’у момант, адразу; адным махам’ (Бяльк.). Да прыхваці́ць < хваціць, хватаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

квазістаты́чны

(ад квазі- + статычны);

к. працэс — працэс у фізічнай або хімічнай сістэме, які працякае настолькі марудна, што стан сістэмы ў любы момант часу можна лічыць раўнаважным.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стэрэакампара́тар

(ад стэрэа- + кампаратар)

прыбор для вымярэння на аснове двух фотаздымкаў усіх трох каардынатаў пунктаў прадмета, а таксама элементаў узаемнага арыентавання пары фотаздымкаў у момант фатаграфавання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)