ста́віццаII зал. стан

1. gestllt wrden;

2. (будавацца) gebut [errchtet] wrden; entsthen* vi (s);

3. тэатр. ufgeführt wrden;

4. (у гульні) gestzt wrden;

гэ́та Вам ста́віцца ў віну́ das wird hnen als Schuld ngerechnet [zur Last gelgt]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аса́джаны 1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць ​1.

аса́джаны 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць 2.

аса́джаны 3, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць ​3.

аса́джаны 4, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць ​4.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́круціцца, выкру́чвацца

1. (быць выкручаным) sich lsschrauben;

2. зал. стан herusgeschraubt wrden;

3. перан. разм. sich heruswinden*, sich herusbeißen*;

вы́круціцца з чаго-н. sich (D) aus der Ptsche hlfen*; sich aus iner schwerigen Lge heruswinden*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дакла́двацца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да дакладваць ​1.

дакла́двацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да дакладваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапрасо́ўвацца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да дапрасоўваць ​1.

дапрасо́ўвацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да дапрасоўваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выду́швацца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да выдушваць ​1.

выду́швацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да выдушваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выме́швацца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да вымешваць ​1.

выме́швацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да вымешваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абка́паны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абка́паць.

абкапа́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абкапа́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абміна́цца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да абмінаць ​1.

абміна́цца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да абмінаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абтыка́цца 1, а́ецца; незак.

Зал. да абтыка́ць ​1.

абтыка́цца 2, а́ецца; незак.

Зал. да абтыка́ць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)