peevish [ˈpi:vɪʃ] adj.
1. сварлі́вы; раздражня́льны; зласлі́вы
2. капры́зны;
a peevish child капры́знае дзіця́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
закармі́ць, ‑кармлю, ‑корміш, ‑корміць; зак., каго.
Празмерным кармленнем адбіць ахвоту да яды; залішне насыціць. Закарміць дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акселера́т, -а, М -ра́це, мн. -ы, -аў, м.
Дзіця, падлетак, які вызначаецца раннім развіццём.
|| ж. акселера́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так (разм.).
|| прым. акселера́цкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абкармі́ць, -кармлю́, -ко́рміш, -ко́рміць; -ко́рмлены; зак., каго.
Накарміць звыш меры, на шкоду здароўю.
А. дзіця.
|| незак. абко́рмліваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. абко́рм, -у, м. і абко́рмліванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пасле́дак, -дка, мн. -дкі, -дкаў, м. (разм.).
1. Апошняе дзіця ў сям’і.
2. мн. Рэшткі чаго-н.
Даесці паследкі.
◊
На (самы) паследак — у апошнюю чаргу, на самы канец.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пе́ршынец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
1. Першае, старэйшае дзіця.
2. перан., чаго або які. Тое, што з’явілася, створана першым па часе (высок.).
Наваполацкі нафтаперапрацоўчы завод — п.
Беларусі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БА́БКА, бабка-павітуха,
у беларусаў пажылая, спрактыкаваная і паважаная жанчына, якая валодала прыёмамі нар. медыцыны і выконвала акушэрскія функцыі ў час родаў, а таксама шматлікія абрады, звязаныя з адразаннем пупавіны, першым купаннем і спавіваннем дзіцяці. Бабка мела права даць дзіцяці імя («ахрысціць дзіця з вады»), яна самы шаноўны госць і распарадчык на радзінах, да якіх гатавала спец. абрадавую страву — бабіну кашу. У наш час ролю бабкі звычайна выконвае старэйшая сваячка парадзіхі.
Т.І.Кухаронак.
т. 2, с. 182
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АЛЕ́КСІН (Анатоль Георгіевіч) (н. 3.8.1924, Масква),
рускі пісьменнік. Скончыў Маскоўскі ін-т усходазнаўства (1950). Чл.-кар. АПН СССР (1982). Піша пераважна для дзяцей. Аўтар аповесцяў «Трыццаць адзін дзень» («Дзённік піянера Сашы Васількова», 1950), «Запіскі Эльвіры» (1956), «Позняе дзіця» (1968), «Дзеючыя асобы і выканаўцы» (1972), «У тыле як у тыле» (1978), «Раздзел маёмасці», «Сардэчная недастатковасць» (абедзве 1979), «Здаровыя і хворыя» (1982) і інш. Дзярж. прэмія СССР 1978.
Тв.:
Собр. соч. Т. 1—3. М., 1979—81.
т. 1, с. 243
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗУБО́ВІЧ (Вячаслаў Ксенафонтавіч) (н. 15.3.1930, г. Растоў-на-Доне, Расія),
бел. вучоны ў галіне акушэрства і педыятрыі. Д-р мед. н. (1978), праф. (1987). Скончыў Мінскі мед. ін-т (1955). З 1960 у НДІ аховы мацярынства і дзяцінства (з 1979 нам. дырэктара). Навук. працы па праблемах перынаталогіі, узаемасувязях у сістэме маці-плод-нованароджанае дзіця, уплыву на арганізм наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.
Тв.:
Гормональный криз новорожденных. Мн., 1978;
Гормональные влияния на организм новорожденного. Мн., 1989.
т. 7, с. 117
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
су́сліць несов., разг. су́слить, сусо́лить;
дзіця́ с. па́льцы — ребёнок су́слит (сусо́лит) па́льцы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)