фі́нішар
‘асоба на аэрадроме, якая сігналіць аб заканчэнні палёту’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фі́нішар |
фі́нішары |
| Р. |
фі́нішара |
фі́нішараў |
| Д. |
фі́нішару |
фі́нішарам |
| В. |
фі́нішара |
фі́нішараў |
| Т. |
фі́нішарам |
фі́нішарамі |
| М. |
фі́нішару |
фі́нішарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
personality1 [ˌpɜ:səˈnæləti] n.
1. асо́ба, індывідуа́льнасць;
He is a charming personality. Ён абаяльны чалавек.
2. вядо́мая, выда́тная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ГУБЕРНА́ТАР (ад лац. gubernator правіцель),
1) у некаторых сучасных дзяржавах вышэйшая службовая асоба тэрытарыяльнай адзінкі. Напр., у ЗША губернатар — кіраўнік выканаўчай улады штата, у Вялікабрытаніі губернатар — службовая асоба, якая ўзначальвае кіраванне калоніяй, у Рас. Федэрацыі губернатар — пасада кіраўнікоў некат. абл. адміністрацый.
2) У Рас. імперыі вышэйшая службовая асоба (начальнік) губерні. Пасада ўведзена ў 1708, на Беларусі ў 1772. Прызначаўся царом па прадстаўленні міністра ўнутр. спраў з вышэйшых колаў дваранства. Пасада скасавана пасля Лют. рэв. 1917.
В.В.Швед.
т. 5, с. 516
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ло́цман¹, -а, мн. -ы, -аў, м.
Асоба, якая праводзіць судны па фарватары.
|| прым. ло́цманскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
персана́ж, -а, мн. -ы, -аў, м.
Дзеючая асоба ў мастацкім творы.
Эпізадычны п.
Персанажы Кандрата Крапівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
свяшчэннаслужы́цель, -я, мн. -і, -яў, м.
Асоба, якая адпраўляе набажэнства і трэбы.
|| прым. свяшчэннаслужы́цельскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цітрава́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Асоба, якая займаецца цітраваннем.
|| ж. цітрава́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
даручэ́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
Службовая асоба, што знаходзіцца пры кіраўніку і выконвае службовыя даручэнні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзе́ючы, ‑ая, ‑ае.
Які дзейнічае, функцыяніруе. Дзеючая электрастанцыя. Дзеючае заканадаўства.
•••
Дзеючая армія гл. армія.
Дзеючая асоба гл. асоба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДУАЕ́Н (ад франц. doyen старшыня, старэйшына),
асоба, якая ўзначальвае дыпламат. корпус у якой-н. краіне. Звычайна Д. — вышэйшы рангам дыпламат. прадстаўнік. Калі некалькі дыпламат. прадстаўнікоў маюць аднолькавы ранг, то Д. — асоба, якая найдаўжэй знаходзіцца ў краіне прызначэння з моманту ўручэння даверчых грамат.
т. 6, с. 238
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)