тапо́рнік
‘асоба - той, хто арудуе сякерай, у т. л. паўстанец’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тапо́рнік |
тапо́рнікі |
| Р. |
тапо́рніку |
тапо́рнікаў |
| Д. |
тапо́рніку |
тапо́рнікам |
| В. |
тапо́рніку |
тапо́рнікаў |
| Т. |
тапо́рнікам |
тапо́рнікамі |
| М. |
тапо́рніку |
тапо́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
у́нікум
‘выключная ў якіх-н. адносінах асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
у́нікум |
у́нікумы |
| Р. |
у́нікума |
у́нікумаў |
| Д. |
у́нікуму |
у́нікумам |
| В. |
у́нікума |
у́нікумаў |
| Т. |
у́нікумам |
у́нікумамі |
| М. |
у́нікуме |
у́нікумах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фі́нішар
‘асоба на аэрадроме, якая сігналіць аб заканчэнні палёту’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фі́нішар |
фі́нішары |
| Р. |
фі́нішара |
фі́нішараў |
| Д. |
фі́нішару |
фі́нішарам |
| В. |
фі́нішара |
фі́нішараў |
| Т. |
фі́нішарам |
фі́нішарамі |
| М. |
фі́нішару |
фі́нішарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
personality1 [ˌpɜ:səˈnæləti] n.
1. асо́ба, індывідуа́льнасць;
He is a charming personality. Ён абаяльны чалавек.
2. вядо́мая, выда́тная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
РЭЦЫДЫ́Ў ЗЛАЧЫ́НСТВАЎ,
учыненне наўмыснага злачынства асобай, якая мае судзімасць за наўмыснае злачынства (шматразовасць злачынстваў). У адпаведнасці з бел. крымінальным заканадаўствам Р.з. прызнаецца небяспечным пры ўчыненні асобай наўмыснага злачынства, за якое яна асуджаецца да пазбаўлення волі, калі раней гэта асоба двойчы была асуджана да пазбаўлення волі за наўмысныя злачынствы; пры ўчыненні цяжкага злачынства, калі раней гэта асоба асуджалася таксама за цяжкае злачынства. Р.з. прызнаецца асабліва небяспечным пры ўчыненні асобай наўмыснага злачынства, за якое яна асуджаецца да пазбаўлення волі, калі раней гэта асоба болей як адзін раз асуджалася да пазбаўлення волі за цяжкае злачынства; пры ўчыненні цяжкага злачынства, калі гэта асоба двойчы асуджалася да пазбаўлення волі за цяжкае злачынства або за асабліва цяжкае злачынства; пры учыненні асабліва цяжкага злачынства, калі гэта асоба раней была асуджана да пазбаўлення волі за цяжкае або асабліва цяжкае злачынства. Р.з. цягне больш суровае пакаранне на падставе і ў межах, устаноўленых крымін. кодэксам.
Э.І.Кузімянкова.
т. 14, с. 35
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
даручэ́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
Службовая асоба, што знаходзіцца пры кіраўніку і выконвае службовыя даручэнні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ло́цман¹, -а, мн. -ы, -аў, м.
Асоба, якая праводзіць судны па фарватары.
|| прым. ло́цманскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
персана́ж, -а, мн. -ы, -аў, м.
Дзеючая асоба ў мастацкім творы.
Эпізадычны п.
Персанажы Кандрата Крапівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
свяшчэннаслужы́цель, -я, мн. -і, -яў, м.
Асоба, якая адпраўляе набажэнства і трэбы.
|| прым. свяшчэннаслужы́цельскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цітрава́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Асоба, якая займаецца цітраваннем.
|| ж. цітрава́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)