1.(телосложение) по́стаць, -ці ж., стан, род. ста́ну м., склад, род. скла́ду м.;
2.(особенность фигуры — о животных) склад, род. скла́ду м.;
3.перен., уст. (характер устройства) хара́ктар, -ру м., склад, род. скла́ду м.;
◊
быть под стать(быть подходящим) пасава́ць, быць да па́ры; (идти) падыхо́дзіць; (быть к лицу)быць да тва́ру; (соответствовать) адпавяда́ць; (быть под пару)быць да па́ры (каму);
э́то ему́ не под стать гэ́та яму́ не пасу́е (не падыхо́дзіць, не да тва́ру);
под стать ему была́ и жена́ да па́ры яму́ была́ і жо́нка;
с како́й ста́ти? з яко́й ла́скі?, дзе́ля чаго́?
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
have one’s heart in one’s boots, have one’s heart in one’s mouth
мець душу́ ў пя́тках, быць у вялі́кім стра́ху
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
conducive
[kənˈdu:sɪv]
adj.
1) кары́сны, спрыя́льны
to be conducive to good health — быць кары́сным для здаро́ўя
2) які́ вядзе́ да не́чага
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
penalize
[ˈpi:nəlaɪz]
v.
1) кара́цца зако́нам, быць кара́ным зако́нам; прызна́ць кара́льным зако́нам
2) кара́ць; штрафава́ць (у гульні́ за парушэ́ньне пра́вілаў гульні́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
perish
[ˈperɪʃ]
v.
1) ні́шчыцца, быць зьні́шчаным
2) гі́нуць; паміра́ць
Many soldiers perished in the battle — Шмат жаўне́раў загінула ў бі́тве
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tell of
сьве́дчыць, быць пака́зьнікам чаго́
His hard hands told of physical labor — Яго́ныя цьвёрдыя ру́кі сьве́дчылі пра фізы́чную пра́цу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Вы́капаны ’вельмі падобны’ (Юрч., Клім., Шатал.). Запазычана з польск.wykapany ’тс’, якое да капаць (гл.). Параўн. выліты, а таксама фразеалагізмы капачкі, брызачкі, кропелькі падабраць ’быць вельмі падобным’ (Янк. БФ, 180). Месца націску змянілася, відаць, пад уплывам іншых утварэнняў з прыст. вы‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вярхо́чак (ласк.) ’верх’ (мядз., Нар. сл.) — дэмінутыў да верх (гл.), утвораны пры дапамозе суф. ‑очак. Карэннае ‑х‑ (а не ‑ш‑, як у вяршок, вяршочак) дае падставу меркаваць, што гэта магло быць вельмі старое ўтварэнне пры дапамозе суф. ‑ък‑ + ‑ьkъ > ‑ъčьkъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вініцца ’прызнавацца ў віне’; ’слухацца, падпарадкоўвацца’; ’правініцца’ (КТС). Укр.вини́тися ’прызнавацца ў віне’, рус.виниться ’прызнаваць за сабою віну, прасіць прабачэння’; ’быць абвінавачаным’, смал. ’прызнаваць чыю-небудзь уладу, падпарадкоўвацца’, польск.winić się ’прызнаваць сваю віну’. Зваротная форма да вініць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падпі́нак ’церассядзёлак’ (Шат., Сл. ПЗБ, Нар. лекс., мядз.), падпі́нак, падпі́нка ’падсядзёлак’ (Сцяшк. Сл.). Суфіксальны дэрыват ад падпінаць ’прымацоўваць’ (Сл. ПЗБ), якое, відаць, з польск.podpinać ’тс’ (гл. пнуць, пяць). Не выключана, што гэта можа быць і запазычаннем польск.podpinka ’падбрушнік’.