пацяро́бкі, ‑аў; адз. няма.
Адходы, якія застаюцца пасля цераблення чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пена́ты, ‑аў; адз. няма.
Уст. Родны дом, родны кут, дамашні ачаг.
[Ад лац. Penates — багі дамашняга ачага.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абіяты́чны
(ад а- + біятычны)
неарганічны або пазбаўлены жыцця;
а-ая зона — зона, у якой няма жывых арганізмаў;
а-ыя фактары — сукупнасць умоў неарганічнага асяроддзя, якія ўплываюць на арганізм.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АЙКІДО́ (яп. літар. шлях спасціжэння гармоніі),
разнавіднасць самаабароны без зброі. Адзін з найб. складаных у асваенні відаў адзінаборстваў усходніх. Сучасная сістэма айкідо створана яп. майстрам Марыхеі Уешыба (1883—1969). Прыёмы разлічаны на адбіццё нападу аднаго ці некалькіх праціўнікаў. Атакуючых прыёмаў ці дзеянняў у айкідо няма, таму спарт. спаборніцтвы не праводзяцца. На Беларусі развіваецца з пач. 1980-х г.
т. 1, с. 175
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АСНО́ВЫ,
клас хім. злучэнняў, здольных дысацыіраваць у водных растворах з утварэннем гідраксільных іонаў OHˉ. Асновы, растваральныя ў вадзе, наз. шчолачамі, з кіслотамі ўтвараюць солі. Па ступені дысацыяцыі падзяляюцца на слабыя (напр., гідраксіды магнію, амонію) і моцныя (напр., гідраксіды натрыю, кальцыю). Паводле сучаснай тэорыі Асновамі лічацца і злучэнні, у якіх няма іонаў OHˉ, напрыклад, аміяк, гідразін, пірыдзін. Гл. таксама Кіслоты.
т. 2, с. 39
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гру́дкі, ‑дак; адз. няма.
Памянш.-ласк. да грудзі (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
джы́нсы, ‑аў; адз. няма.
Вузкія штаны з баваўнянай тканіны, прашытыя каляровымі ніткамі.
[Англ. jeans.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мотаса́ні, ‑ей; адз. няма.
Невялікі экіпаж на лыжных палазах з матацыклетным рухавіком.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мурцы́, ‑оў; адз. няма.
Разм. Тое, што і мурцоўка. Давялося паспытаць мурцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́варкі, ‑аў; адз. няма.
Спец. Рэшткі, якія засталіся пасля выварвання чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)