Síegeszeichen n -s, - знак перамо́гі; трафе́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wínkzeichen n -s, - вайск. знак руко́й [сцяжко́м]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

WZ = Warenzeichen – таварны знак, фабрычнае кляймо

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зна́чыць¹, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; незак., каго-што.

1. Памячаць, ставячы знак, метку і пад.

З. старонкі.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Вызначаць, указваць сабой шлях, дарогу і пад.

|| зак. пазна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цалава́ць, -лу́ю, -лу́еш, -лу́е; -лу́й; -лава́ны; незак., каго-што.

Дакранацца вуснамі да каго-, чаго-н. у знак любві, ласкі, дружбы і пад.

Ц. маці.

Ц. руку.

|| зак. пацалава́ць, -лу́ю, -лу́еш, -лу́е; -лу́й; -лава́ны.

|| наз. цалава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

accent​1 [ˈæksent] n.

1. на́ціск (у слове)

2. знак на́ціску

3. акцэ́нт, вымаўле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

echo​2 [ˈekəʊ] v.

1. аддава́цца рэ́хам, адгука́цца

2. паўтара́ць (асабліва ў знак згоды)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hyphen [ˈhaɪfn] n.

1. дэфі́с, злучо́к

2. знак перано́су з аднаго́ радка́ на другі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

town cross [ˌtaʊnˈkrɒs] n. знак у вы́глядзе кры́жа, які́ адзначае ме́сца ры́нку ў го́радзе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ківо́к, кіўка, м.

Нахіл галавы ў знак прывітання, згоды і пад. Блок адказаў на паклон лёгкім ледзь прыметным кіўком галавы. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)