Séezeichen n -s, - марскі́ навігацы́йны знак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Síegeszeichen n -s, - знак перамо́гі; трафе́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wínkzeichen n -s, - вайск. знак руко́й [сцяжко́м]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

WZ = Warenzeichen – таварны знак, фабрычнае кляймо

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БУЙ (галанд. boei),

плывучы знак (паплавок) для абазначэння фарватэраў, небяспечных для суднаходства месцаў, месцазнаходжання прадмета (напр., якара, міны), падтрымання частак рыбалоўнага трала, вымярэння ступені хвалявання вады (хвалямерны буй) і інш. Можа мець прыстасаванні для падачы светлавых, гукавых, радыёсігналаў.

т. 3, с. 319

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

цалава́ць, -лу́ю, -лу́еш, -лу́е; -лу́й; -лава́ны; незак., каго-што.

Дакранацца вуснамі да каго-, чаго-н. у знак любві, ласкі, дружбы і пад.

Ц. маці.

Ц. руку.

|| зак. пацалава́ць, -лу́ю, -лу́еш, -лу́е; -лу́й; -лава́ны.

|| наз. цалава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зна́чыць¹, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; незак., каго-што.

1. Памячаць, ставячы знак, метку і пад.

З. старонкі.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Вызначаць, указваць сабой шлях, дарогу і пад.

|| зак. пазна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

accent​1 [ˈæksent] n.

1. на́ціск (у слове)

2. знак на́ціску

3. акцэ́нт, вымаўле́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

echo​2 [ˈekəʊ] v.

1. аддава́цца рэ́хам, адгука́цца

2. паўтара́ць (асабліва ў знак згоды)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hyphen [ˈhaɪfn] n.

1. дэфі́с, злучо́к

2. знак перано́су з аднаго́ радка́ на другі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)