абло́м, -у, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеяслова абломваць — абламаць і стан паводле знач. дзеяслова абломвацца, абламацца.
2. Месца, дзе што-н. абламалася.
Палініі аблому.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пацягну́цца, -цягну́ся, -ця́гнешся, -ця́гнецца; -цягні́ся; зак.
1. Выпрастаць стомленыя ў аднастайнай паставе канечнасці, стан.
П. спрасонку.
2. Пачаць цягнуцца (у 1—8 і 10 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
развалі́ць, -валю́, -ва́ліш, -ва́ліць; -ва́лены; зак., што.
1. Разбураючы, паваліць, раскідаць.
Р. будыніну.
2. Прывесці ў стан развалу, у заняпад.
|| незак. разва́льваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сані́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.
Аздаравіць (аздараўляць) што-н., палепшыць стан чаго-н.
|| наз. сані́раванне, -я, н.
С. поласці рота.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэ́чыва ср. вещество́;
выбухо́вае р. — взры́вчатое вещество́;
○ абме́н рэ́чываў — обме́н веще́ств;
крыты́чны стан рэ́чыва — крити́ческое состоя́ние вещества́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
метастабі́льны
(ад мета- + стабільны);
м. стан — адносна ўстойлівы стан, з якога цела можа перайсці ў больш устойлівы стан пад уздзеяннем знешніх фактараў або самаадвольна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АЎТАГІПНО́З (ад аўта... + гіпноз),
гіпнатычны стан (гл. Гіпноз), выкліканы самаўнушэннем, у процілегласць гетэрагіпнозу, выкліканаму ўздзеяннем інш. чалавека; адзін з прыёмаў у аўтагеннай трэніроўцы. Мэтанакіраванае ўвядзенне самога сябе ў гіпнатычны стан дасягаецца пэўнымі прыёмамі. Схільнасць да аўтагіпнозу залежыць ад фіз. і эмацыянальнага стану, асобасных асаблівасцяў, здольнасці да самакіравання фізіял. і псіхічнымі функцыямі.
т. 2, с. 109
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
здаро́ўе, -я, н.
1. Правільная, нармальная дзейнасць арганізма.
Берагчы з.
Адбіцца на здароўі.
Стан здароўя.
2. Той або іншы стан арганізма.
Моцнае, слабае з.
Як з.? За ваша з. (зварот да таго, за каго паднімаюць тост). На з. (выраз добрага пажадання ў знач. калі ласка).
|| памянш.ласк. здаро́ўечка, -а, н.
Добрага Вам здароўечка (пажаданне пры развітанні або прывітанне пры сустрэчы).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ва́куум, -у, м.
1. Стан вельмі разрэджанага газу пры нізкім ціску (спец.).
2. перан. Поўная адсутнасць, востры недахоп чаго-н.
Духоўны в.
|| прым. ва́куумны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дыяхрані́я, -і, ж.
Стан якіх-н. з’яў, сістэмы ў іх развіцці, гісторыі.
Моўная д.
|| прым. дыяхрані́чны, -ая, -ае і дыяхро́нны, -ая, -ае.
Дыяхранічны аналіз.
Дыяхронны метад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)