Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
verédelnvt
1) рабі́ць высакаро́дным
2) бат. акульту́рваць, паляпша́ць (гатунак)
3) паляпша́ць паро́ду (жывёл)
4) абагача́ць, узбагача́ць (руду)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Анана́с. Новае запазычанне з рус., дзе праз ням. ці франц., праз партуг. з тупі (Бразілія) anana (Крукоўскі, Уплыў 88; Фасмер, 1, 77; Шанскі, 1, А, 101–102). Пераноснае значэнне ’гатунак яблык’ на ўсх.-слав. глебе, магчыма, у выніку ўсячэння: ананасны яблык — ананас.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рэбеза́, рэбе́знік ’ірдзест (расліна)’ (ТС). Магчыма, суадносіцца са славацк.ríbezle ’парэчкі’ (і парэчкі, і ірдзест растуць каля рэк), серб. і харв.ribȋz, ribizl ’тс’, славен.ríbez ’тс’ < ням.Ribísel, якое з познелац.rybes(ium) < араб.rībās ’гатунак рэвеня’ (Скок, 137; Сной, 537).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
quality
[ˈkwɑ:ləti]
n., pl. -ties
1) уласьці́васьць, сво́масьць f.
One quality of iron is hardness — Адно́й з уласьці́васьцяў жале́за ёсьць цьвёрдасьць
2) я́касьць f.
She has many fine qualities — Яна́ ма́е шмат до́брых я́касьцяў
Look for quality rather than for quantity — Глядзі́ больш на я́касьць, чым на ко́лькасьць
3) гату́нак -ку m.
a poor quality of cloth — слабы́гату́нак адзе́ньня
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Маліта́н ’бумазея’, маліта́навы ’бумазейны (Шат.). З франц.molleton ’тканіна мальтон’, магчыма, праз польск. мову, дзе, аднак, адпаведнік molton — ’мультан, касматая з абодвух бакоў тканіна, якая ўкладваецца, напрыклад, паміж тканінай і падшыўкай парцьеры’. Параўн. таксама бел.мультан (гл.) і польск.multan ’гатунак вельмі мяккай ваўнянай тканіны’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рыжо́ўка1 ’гатунак бульбы з ружовым колерам скуркі’ (пух., З нар. сл.). Ад ры́жы (гл.) з дапамогай суф. ‑оўк‑а як красо́ўка ад кра́сны, сінёўка ад сі́ні (Сцяцко, Афікс. наз., 121).
Рыжо́ўка2, ра́жаўка рыбалоўная сетка (жытк., маз., Мат. Гом.). Да рэ́жа1 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сорт
(фр. sorte, ад лац. sors, -rtis = частка, разнавіднасць)
1) тое, што і гатунак 1;
2) разнавіднасць якой-н. культурнай расліны, якая адрозніваецца ад іншых раслін гэтага ж віду каштоўнымі якасцямі (напр. высокаўраджайны с. пшаніцы).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Sórtef -, -n
1) гату́нак, сорт
2) род, сорт;
sie sind álle von dérselben ~ усе́ яны́ аднаго́ по́ля я́гада
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
налі́ўм.
1. (дзеянне) Éingießen n -s; Tánken n -s (цыстэрныі г. д.);
2. (выспяванне) Reife f -;
налі́ў зе́рня Körnerbildung f -;
бе́лы налі́ў (гатунакяблыкаў) wéißer Klár¦apfel
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)