гнасты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гнастыцызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гне́йсавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гнейсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзаві́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да адзавізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзінанача́льнік, ‑а, м.

Асоба, якая мае права адзінаначалля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адміралце́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да адміралцейства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднафа́зны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адну фазу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднашлю́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аднашлюбнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аплікацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аплікацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрэту́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да апрэтуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

араграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да араграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)