Дакла́дна ’дакладна’ (БРС). Укр. докла́дно ’тс’. Можна думаць, што гэта запазычанне з польск. dokładnie ’тс’ (але з пераафармленнем марфалагічнага тыпу на ўсх.-слав. лад). Параўн. дакла́дны, дакла́днасць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Балбо́с лаянкавае слова’ (Нас.). Відавочна, кантамінаванае ўтварэнне. Параўн. балбе́с, байбос, балабо́с (’балбатун’). Аднак не выключаецца, што гэта проста балабо́с (з рэдукцыяй ненаціскнога галоснага) яўрэй — гаспадар дома’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бандале́т ’скураны пояс, да якога прымацоўваецца шабля; перавязь паляўнічай стрэльбы’ (Нас.). Запазычанне з польск. bandolet ’тс’ (а гэта з раманскіх моў, гл. Брукнер, 14). Кюнэ, Poln., 43.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пелянтава́цца ’корпацца’ (шальч., Сл. ПЗБ). Няясна. Відаць, гэта фанетычны варыянт лексемы пелянгавацца ’даглядаць, апекавацца’, якое з польск. pielęgnować się ’тс’ < н.-ням. pflegen, в.-ням. pflëgan ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

niebytność

ж. адсутнасць;

to się stało pod jego niebytność — гэта здарылася ў час яго адсутнасці (калі яго не было)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cieszyć

cieszy|ć

незак.

1. радаваць; цешыць;

bardzo mnie to cieszyć — мяне гэта вельмі радуе (цешыць);

2. уст. суцяшаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przytrafiać się

przytrafia|ć się

незак. здарацца; трапляцца;

to nam się często przytrafiać się — з намі гэта часта здараецца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sprzeczny

sprzeczn|y

супярэчлівы;

~y z prawdą — які не адпавядае праўдзе;

to jest ~e z prawem — гэта пярэчыць закону

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trójka

trójk|a

ж. тройка;

zrobiliśmy to w ~ę — мы зрабілі гэта ўтраіх;

iść ~ami — ісці па трое (тройкамі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

недарэ́чы прысл. úngelegen; zu únpassender [úngelegener] Zeit, im únangebrachten Áugenblick (не ў час);

сказа́ць што-н. недарэ́чы etw. zu úngelegener Zeit ságen;

прыйсці́ недарэ́чы úngelegen kómmen*;

гэ́та так недарэ́чы! das kommt so úngelegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)