цягані́на, ‑ы, ж.

1. Уст. Судовая справа. Злосць забірае Аксёна. Перад яго вачамі ўстаюць суды і доўгая цяганіна з панам Скірмунтам і гэты пройгрыш справы па ўсіх інстанцыях. Колас. [Мужык:] — Нічога не даб’ешся. Была і ў нас такая цяганіна з панам за выпас. Якімовіч. // Разм. Непрыемная, клапатлівая справа. [Галена:] — Я цяпер пачынаю ўпэўнівацца, што ўся тая мая цяганіна, уся тая мая універсітэцкая справа — гэта яго [Нахлябіча] работа. Мабыць, ён, здаецца мне, абвясціў мне сёння вайну. Чорны.

2. Разм. Наўмыснае зацягванне якой‑н. справы; маруднае рашэнне якога‑н. пытання. [Іллюк:] — Так лёгка мяне адпусцяць з Парэчча, ты [Люда] думаеш? Ой, не! Цяганіны і размоў хопіць. Хадкевіч. Прыстром.. стварыў непатрэбную і шкодную для справы цяганіну. Шынклер. Яшчэ нямала скаргаў на цяганіну з вырашэннем розных бытавых патрэб працоўных. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

vórtun*

1. vt

1) пака́зваць, дэманстрава́ць (які-н. прыём)

2) надзява́ць, падвя́зваць (фартух, сурвэтку)

3) пакла́сці (што-н. перад кім-н.);

éinen Ríegel ~ зачыні́ць на за́саўку

4) дзе́йнічаць неабду́мана [неразва́жліва];

◊

vórgetan und náchbedacht hat mánchen in groß' Leid gebrácht ≅ перш чым адрэ́заць – сем разо́ў паме́рай

2. ~, sich высо́ўвацца, выстаўля́ць сябе́ (на пярэдні план)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dead

[ded]

1.

adj.

1) мёртвы, паме́рлы

2) нежывы́

3) які́ не дае́ прыбы́тку, нерэнта́бэльны, непрадукцы́йны

dead season (capital) — мёртвы сэзо́н (капіта́л)

4) з вы́лучаным то́кам

The telephone is dead — Тэлефо́нная лі́нія мёртвая

5) заме́рлы, вы́мерлы

dead languages — мёртвыя мо́вы

2.

adv.

1) зусі́м, ца́лкам, абсалю́тна

dead tired — зусі́м сто́млены

2) про́ста

dead ahead — про́ста перад на́мі

3.

n.

1) паме́рлы -ага m., паме́рлая f., паме́рлыя pl.

2) глухі́ час

the dead of night — глуха́я ноч

in the dead of winter — глыбо́кай зімо́ю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

grace

[greɪs]

1.

n.

1) гра́цыя, згра́бнасьць f.

2) прыхі́льнасьць, добразычлі́васьць f.; паслу́га, ла́ска f.

3) мі́ласьць, лі́тасьць f.; дарава́ньне, прабачэ́ньне n.

by the grace of God — (пры карале́ўскім ты́туле) з Бо́жае ла́скі

4) каро́ткая малі́тва (пе́рад ядо́й або́ пасьля́ яды́)

5) адтэрміно́ўка (упла́ты до́ўгу)

6) Grace мі́ласьць, сьве́тласьць f. (фо́рма зваро́ту да ге́рцага, герцагі́ні або́ архібі́скупа)

Your, His Grace — Ва́ша, яго́ная сьве́тласьць

2.

v.t.

1) дадава́ць прыгажо́сьці або́ я́касьці

2) удасто́йваць, ушано́ўваць

•

- fall from grace

- with bad grace

- with good grace

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

З, са, прыназоўнік. Рус. с, из, со, изо, дыял. з, укр. з, із, з, зо, польск. z, ze, серб.-луж. z, ze, дыял. н.-луж. zo, чэш. z, ze, палаб. sȧ, славен. s, sa, z, iz, серб.-харв. с, са, из, балг. c, със, из, макед. са̊, паэт. с, дыял. из. Ст.-слав. из, съ, ц.-слав. рэдк. таксама з, ст.-рус. изъ, съ…, ст.-бел. из, с, з, зо, со, изо, ис. Бел. прыназоўнік з/са — вынік аб’яднання прасл. *jьz (> ст.-слав., рус. из) і *sъn > sъ, што адбылося ва ўсіх зах.-слав., у славен. і серб.-харв. (чакаўскіх, кайкаўскіх) дыялектах, ва ўкр. і. бел. на базе фанетычнага, а таксама семантыка-сінтаксічнага падабенства. Першапачаткова *jьz кіраваў родным склонам, а sъn — родным, творным і вінавальным. У родным абодва прыназоўнікі абазначалі крыніцу дзеяння (параўн. рус. выйти из комнаты, сойти с крыши), што і давала падставу аб’яднання. Аглушэнне z перад глухімі (фанетычна яно адбываецца і ў бел., хаця арфаграфічна захоўваецца з: [с табо́ју]) і азванчэнне s перад звонкімі было фанетычным грунтам аб’яднання, якое, відаць, адбывалася канчаткова пасля падзення рэдукаваных і пераўтварэння *sъn > s, хаця аглушэнне jьz адбывалася і да падзення рэдукаваных. Звяртае на сябе ўвагу тое, што ў мовах, у якіх адбылося аб’яднанне *jьz і *sъn, аслаблена прадстаўлены займеннікавыя формы з n‑ (што паўсталі ў выніку пераразмеркавання прыназоўнікаў *sъn, vъn). Гэта можа тлумачыцца як паказчык ранняга аб’яднання sъn — jьz яшчэ ў перыяд да падзення рэдукаваных у выніку дзейнічання тэндэнцыі ўзыходзячай гучнасці: спалучэнне *ŭn, як вядома, магло даць *ъ, а *jьz, блізкае семантычна да *sъ, у выніку аглушэння ‑z і страты jь змешвалася з *sъ у адзіны прыназоўнік. Прасл. jьz < ьz; роднасныя і.-е. прыназ. літ. iš (iž), лат. iz, ст.-прус. is ’з, ад’, лац. ех, ст.-грэч. ἐξ, ἐκ. ESSJ SG, 1, 81–82, дзе гл. іншую літ-ру. Фасмер, 2, 119–120; Безлай, 1, 214–215. Прасл. sъn натыкаецца на цяжкасці ў выясненні і.-е. роднасных форм, якія існуюць як пры супастаўленні з літ. su (параўн. прыстаўку су- < *sǫ), так і з лац. cum, грэч. συν. Магчыма, што ў ім ужо аб’яднаны два асобныя і.-е. прыназоўнікі *kom і *som (Мейе, BSL, 8, 110). Фасмер, 3, 539–540; ESSJ SG, 1, 254–255, дзе гл. іншую літ-ру. Заслугоўвае ўвагі раз’яднанне прасл. *sъ (з р. і він.) і sъn (з тв.) у Копечнага, Zákl. zásoba, 358–359. Покарны (1, 292–293) дае для jьz і.-е. форму *egʼhs ’з’, а для sъn і.-е. *som, *sṃ.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

fakt, ~u

м. факт;

~em jest, że ... — факт, што...;

mamy na to ~y — у нас на гэта ёсць факты;

literatura ~u — дакументальная літаратура;

suche ~y — сухія (голыя) факты;

stawiać kogo przed ~em dokonanym разм. ставіць каго перад [здзейсненым] фактам;

stać się ~em — стаць фактам; здзейсніцца;

to jest fakt a nie reklama жарт. гэта сапраўды так

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wystawić

wystaw|ić

зак.

1. выставіць, паставіць;

~ić przed dom — выставіць перад домам;

2. паказаць, экспанаваць;

3. выставіць, паставіць;

~ić stopnie — паставіць адзнакі;

~ić pomnik — паставіць помнік;

~ić na pośmiewisko — выставіць на смех, абсмяяць;

~ić do wiatru разм. ашукаць;

~ić na próbę — выпрабаваць, праверыць;

~ić na niebezpieczeństwo — паставіць пад небяспеку;

wystawić sobie — уяві сабе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

swim​2 [swɪm] v. (swam, swum)

1. пла́ваць, плы́сці; пераплыва́ць;

swim crawl пла́ваць кро́лем;

swim with the stream плы́сці па цячэ́нні;

swim against the stream плы́сці су́праць цячэ́ння;

Let’s go swimming. Давай паплаваем;

He cannot swim a stroke. Ён зусім не ўмее плаваць.

2. заліва́ць; пераліва́цца праз край;

Her eyes were swimming with tears. Яе вочы былі поўныя слёз.

3. плы́сці (перад вачыма);

My head swims. У мяне кружыцца галава.

4. пла́ў на ру́хацца

♦

swim between two waters лаві́раваць памі́ж дзвюма́ кра́йнасцямі; ≅ кіда́цца памі́ж лі́хам і го́рам;

swim like a stone ≅ пла́ваць як сяке́ра

swim across [ˌswɪməˈkrɒs] phr. v. пераплыва́ць

swim up [ˌswɪmˈʌp] phr. v. падплыва́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дзве́ры ед. нет дверь ж.;

○ глухі́я дз. — глуха́я дверь;

ца́рскія дз. — церк. ца́рские врата́;

◊ палі́тыка адчы́неных дзвярэ́й — поли́тика откры́тых двере́й;

лама́цца (бі́цца) у адчы́неныя дз. — ломи́ться в откры́тую дверь;

дзень адчы́неных дзвярэ́й — день откры́тых двере́й;

пры зачы́неных дзвяра́х — при закры́тых дверя́х;

паказа́ць на дз. — (каму) показа́ть (указа́ть) на дверь (кому);

дз. ў дз. — дверь в дверь;

сту́кацца ў дз. — стуча́ться в дверь;

зачыні́ць дз. — (перад кім) закры́ть дверь (перед кем);

бра́знуць дзвяра́мі — хло́пнуть две́рью;

дз. не стыка́юцца — дверь не закрыва́ется

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адступі́ць сов., в разн. знач. отступи́ть; (сделать несколько шагов назад — ещё) отойти́, отшагну́ть; (медленно — ещё) попя́титься; (от темы и т.п. — ещё) уклони́ться, отойти́;

батальён часо́ва ~пі́ў — батальо́н вре́менно отступи́л;

усё міну́лае ~пі́ла пе́рад суча́снасцю — всё про́шлое отступи́ло пе́ред настоя́щим;

тума́н ~пі́ў ад даро́гі — тума́н отступи́л от доро́ги;

а. ад кра́ю на пяць сантыме́траў — отступи́ть от кра́я на пять сантиме́тров;

а. ад дзвярэ́й — отступи́ть (отойти́) от двере́й;

а. на крок — отшагну́ть;

прамо́ўца ~пі́ў ад тэ́мы — ора́тор отступи́л (уклони́лся, отошёл) от те́мы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)