шту́рхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Кранацца каго‑, чаго‑н. рэзкім кароткім штуршком.
2. Штуршком ці штуршкамі рухаць, перамяшчаць, прымушаць ісці куды‑н.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікшчы́ры, ‑ая, ‑ае.
1. Праўдзівы, чыстасардэчны, адкрыты.
2. Задушэўны; інтымны.
3. Сардэчны, душэўны.
4. Натуральны, пазбаўлены прытворства.
5. Старанны.
6. Просты, даверлівы.
7. Які складаецца з аднолькавых народ дрэў (пра лес, бор і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
well
I1) до́бра
2) шмат; далёка
3) у сапра́ўднасьці
1) до́бры, пра́вільны, у пара́дку
2) здаро́вы
ну (выража́е зьдзіўле́ньне, зго́ду)
•
- as well
- as well as
- do well
- get well
II1) кало́дзеж -а
2) сьвідраві́на
3) крыні́ца
4) пралёт (ле́сьвіцы); ша́хтавы або́ лі́фтавы ствол
2.1) біць крыні́цай, хлы́нуць
2) наліва́цца, напаўня́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
няха́й,
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страла́, ‑ы́;
1. Тонкі прут з завостраным канцом або вострым наканечнікам для стральбы з лука.
2. Назвы розных вузкіх і доўгіх дэталей і частак у механізмах, прыладах.
3. Рухомая частка пад’ёмнага крана, а таксама спецыяльнае прыстасаванне для пад’ёму грузаў.
4. Тое, што і стрэлка (у 2 знач.).
5. Тое, што і стрэлка (у 5 знач.).
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
name
1) імя́
2) про́зьвішча
3) рэпута́цыя, сла́ва
1) зваць; называ́ць каго́-што; дава́ць імя́ каму́-чаму́
2)
а) прызнача́ць (да́ту чаго́-н.)
б) name a price — скажы́ цану́
3) прызнача́ць на стано́вішча
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
разбі́ць, разаб’ю, разаб’еш, разаб’е; разаб’ём, разаб’яце;
1. Ударам (ударамі) раскалоць, парушыць цэласць чаго‑н.
2. Пашкодзіць ударам якую‑н. частку цела, параніць.
3. Паздзяліць на часткі, на групы; размеркаваць.
4. Нанесці паражэнне; перамагчы.
5.
6. Папсаваць яздой, раз’ездзіць.
7. Растрэсці, разварушыць, раскінуць (сена, гной і пад.).
8. Распланаваўшы, пасадзіць што‑н., закласці.
9. Паставіць, раскінуць (палатку, лагер).
10. У друкарскай справе — аддзяліць прамежкамі, павялічыць разбег паміж чым‑н.
11.
12. Пазбавіць руху, зрабіць бяссільным (пра параліч і пад.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
урэ́заць, урэжу, урэжаш, урэжа;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛУЦКЕ́ВІЧ (Антон Іванавіч) (29.1.1884,
Друкаваўся з 1906 (
Тв.:
Белорусы. СПб., 1909;
Дзённік // Полымя. 1991. № 4—5.
Літ.:
Бяляцкі А.У. іпастасі літаратурнага крытыка // Вяртання маўклівая споведзь.
Конан У. Антон Луцкевіч: філасофія і эстэтыка
Біч М. Ідэолаг і практык нацыянальнага Адраджэння // Крыніца. 1999. № 4/5;
Казбярук У. Ля вытокаў беларускай дзяржаўнасці, або Свае і чужыя пра Антона Луцкевіча // Там жа;
Сідарэвіч А. З жыцця Антона Луцкевіча //
Яго ж. Антон Луцкевич: Главы из книги // Нёман. 1990. № 7;
Яго ж. Луцкевічы і Луцэвіч // Крыніца. 1999. № 4/5;
Яго ж. Самавызначэнне беларускай сацыял-дэмакратыі;
Антон Луцкевіч.
Янушкевіч Я. Луцкевічы // Шляхам гадоў.
А.М.Сідарэвіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мя́ккі, ‑ая, ‑ае.
1. Які ўгінаецца пры націсканні, не робіць уражання цвёрдасці, шчыльнасці пры датыканні; няжорсткі, няцвёрды.
2. Які лёгка паддаецца апрацоўцы, лёгка змяняе форму пры сцісканні;
3.
4.
5.
6. Нястрогі, паблажлівы;
7.
8. Цёплы, несуровы (пра клімат, пагоду і пад.).
9. Які вымаўляецца прыбліжэннем сярэдняй часткі языка да цвёрдага паднябення (аб зычных гуках).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)