біягенеты́чны
(ад бія- + генетычны)
падпарадкаваны закону паўтарэння ў індывідуальным развіцці арганізма галоўных этапаў гістарычнага развіцця ўсяго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
біягенеты́чны
(ад бія- + генетычны)
падпарадкаваны закону паўтарэння ў індывідуальным развіцці арганізма галоўных этапаў гістарычнага развіцця ўсяго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дрэ́ва, -а,
1. Шматгадовая расліна з цвёрдым ствалом і галінамі, якія ўтвараюць крону.
2. толькі
Радаслоўнае дрэва — радаслоўная табліца ў выглядзе дрэва, якая паказвае разгалінаванне
За дрэвамі не бачыць лесу (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
катэго́рыя, -і,
1. У філасофіі: асноўнае паняцце, якое адлюстроўвае найбольш істотныя сувязі і адносіны рэальнай рэчаіснасці і пазнання.
2. У навуковай тэрміналогіі: родавае паняцце, якое абазначае разрад з’яў, прадметаў ці найбольш агульную іх прымету.
3. Група асоб, аднародных прадметаў, з’яў, аб’яднаных агульнасцю якіх
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лі́рыка, -і,
1. Адзін з трох родаў мастацкай літаратуры, у якім адлюстроўваюцца перажыванні, пачуцці, настроі паэта.
2. Сукупнасць твораў гэтага
3.
||
Лірычнае адступленне — у эпічным або ліра-эпічным літаратурным творы: прасякнутае лірызмам адступленне, афарбаванае інтымнай звернутасцю аўтара да чытача.
Лірычнае адступленне — адступленне ад тэмы (размова і
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛЕЙШМАНІЁЗЫ,
група інфекцыйных захворванняў скуры, якія выклікаюць жгуцікавыя прасцейшыя з
Н.З.Ягоўдзік.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спа́дчыннік
1. Érbe
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
многавяко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які існуе на працягу многіх вякоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асацыя́цыя, ‑і,
1. Аб’яднанне асоб або арганізацый аднаго
2. Група, спалучэнне, злучэнне чаго‑н.
3.
[Лац. associatio — злучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
макраэвалю́цыя
(ад макра + эвалюцыя)
працэс эвалюцыі арганізмаў унутры
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэ́зус
(
1) вузканосая малпа
2) тое, што і рэзус-фактар.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)