эпізаатало́гія, ‑і,
[Ад грэч. epi — на, над, пры, zóon — жывёла і logos — вучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эпізаатало́гія, ‑і,
[Ад грэч. epi — на, над, пры, zóon — жывёла і logos — вучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ле́мзіна ’доўгая тонкая
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гідраэнерге́тыка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рыбаво́дства, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыягно́стыка, ‑і,
[Ад грэч. diagnōstikós — здольны распазнаваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
педыятры́я, ‑і,
[Ад грэч. paides — дзеці і iatreō — лячу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэатразна́ўства, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спецыя́льнасць, -і,
1. Асобная
2. Тое, што і прафесія, асноўная кваліфікацыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)