ледзь ~ло́кся вако́л бало́та — с трудо́м обошёл вокру́г боло́та
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́бавіццасов., прям., перен., разг. вы́браться;
в. з бало́та — вы́браться из боло́та;
в. з бяды́ — вы́браться из беды́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
невычэ́рпны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і невычарпальны. «Чорнае балота» стане невычэрпнай крыніцай даходу.Грамовіч.Слова! Яно неабсяжнае, як сусвет, невычэрпнае, як акіян.Юрэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напраму́ю, прысл.
Па прамой лініі, самым кароткім шляхам; напрамкі. Нехта ехаў з аўтабазы напрамую — паляніўся аб’язджаць балота аж ля тарфянога склада — далёка.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
я́годая́гада, -ды ж.;
ви́нные я́годы ві́нныя я́гады, інжы́р;
◊
одного́ по́ля я́года з аднаго́ гнязда́ пту́шкі; з аднаго́бало́та чэ́рці.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Féhnn -(e)s, -e
1) ба́гна, твань; распрацава́нае бало́та
2) тарфя́нікі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Pfuhlm -(e)s, -e лу́жына, бало́та;
der ~ der Hölleрэл. апраме́тная
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
во́страў, -рава, мн. астравы́і (з ліч. 2, 3, 4) во́стравы, астраво́ў, м.
1. Частка сушы, акружаная з усіх бакоў вадой.
2. Участак, які вылучаецца чым-н. сярод навакольнай мясцовасці, напр., сухое месца сярод балота, невялікі лес сярод поля і пад.
|| памянш.астраво́к, -раўка́, мн. -раўкі́, -раўко́ў, м.
|| прым.астраўны́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ніква́ ’топкае балота, дрыгва’ (ТС). Вытворнае ад нікнуць ’гінуць, знікаць’ (гл.) паводле тыповай для назваў балот словаўтваральнай мадэлі, параўн. маква, багва і пад., сэнс — ’гіблае балота’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ля́балацце, ляболацце, ля́балаць, лябалотнічча, ляву́збалаць, ля́збалацце, лябалоцічча, ляпоўзбалацішча, ляўзкалю́балацце, ля́ўзбалацце ’сенажаць, лес, кусты каля балота’ (слаўг., Яшк.). Да ля2 + з‑ (‑уз‑, ‑паўз‑) і балота (гл.).