Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mixer[ˈmɪksə]n.
1. мі́ксер
2. безалкаго́льны напо́й для прыгатава́ння кактэ́йля
3. :
♦ a good/bad mixer чалаве́к, які́ лёгка/ця́жка сыхо́дзіцца з людзьмі́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
genuine[ˈdʒenjuɪn]adj.
1. сапра́ўдны; непадро́блены;
genuine leather натура́льная ску́ра
2. шчы́ры, праўдзі́вы, непрытво́рны;
She is a very genuine person. Яна вельмі шчыры чалавек.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Capricorn[ˈkæprɪkɔ:n]n.
1.astron. Казяро́г (сузор’е);
the tropic of Capricorn тро́пік Казяро́га
2.astrol. Казяро́г (знак задыяка; чалавек, які нарадзіўся пад гэтым знакам)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
volunteer1[ˌvɒlənˈtɪə]n.
1.чалаве́к, які́ выконвае пра́цу на грама́дскіх пача́тках
2. добраахво́тнік; валанцёр;
Volunteers of America «Амерыка́нскія валанцёры» (арганізацыя накшталт Арміі вызвалення)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wealth[welθ]n.
1. бага́цце, дабро́, даста́так;
a man of great wealth ве́льмі бага́ты чалаве́к
2. вялі́кая ко́лькасць;
a wealth of opportunity шмат магчы́масцей
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Машэннік ’несумленны чалавек, ашуканец’ (ТСБМ, Бяльк., Шат., Растарг.). Ст.-рус.мошенникъ ’чалавек, які шыў кашалькі’ > ’які краў кашалькі, мошны’ > ’ашуканец, падманшчык’. Да машна́ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Няўло́мак ’здаровы чалавек, здаравяк’ (Сл. ЦРБ, Сцяшк. Сл., Юрч. НВС), ’здаровы чалавек, які прыкідваецца слабым’ (Сцяшк.), ’чалавек, які можа што-небудзь зрабіць, але не хоча’ (Нар. сл.), польск.nieułomek ’чалавек без фізічных недахопаў, моцны, вялікі, вялізны’. Магчыма, ад прыметніка няўломкій ’няздольны прывучыцца да працы’, што ў сваю чаргу ад улама́ць ’прывучаць’, параўн.: Скоціна неуломкая, ни якъ уломаць не можно въ сосе (Нас.); другасна збліжаная да уло́мак (уломокъ) ’абломак’ (Нас.), што звязана з уло́маный ’зламаны’, уло́мный ’здольны прывучыцца да працы; які мае фізічны недахоп’; параўн. укр.уломок ’абломак, кавалак; слабы, хваравіты чалавек’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ізго́й, ‑я, м.
1. У Старажытнай Русі — чалавек, які страціў сувязь са сваёй сацыяльная групай, напрыклад, прыгонны селянін, які выкупіўся на волю, купец, які разарыўся.
2.перан.Чалавек, ад якога ўсе адхіліліся, які страціў сваё становішча ў грамадстве; адшчапенец. Скрозь цемру ночы і змрочнасць лясоў, па глухіх дарожках .. накіраваліся яны, два ізгоі [Талаш і Мартын Рыль], у бок сваіх вёсак.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
навічо́к, ‑чка, м.
Чалавек, які ўпершыню з’явіўся дзе‑н. Аднойчы ў дзіцячы дом прывялі навічка.Васілевіч.Вярнуліся з канікул усе вучні з далёкіх вёсак, прыйшлі навічкі.Пальчэўскі.//Чалавек, які ўпершыню пачаў займацца якой‑н. справай. Андрэй не быў навічком, якога аглушае шум станкоў.Шахавец.Тры месяцы мінула, як.. [Алесь] працуе на заводзе, але адчувае сябе па-ранейшаму навічком.Шыцік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)