wíegen* II

1. vt узва́жваць

2. vi ва́жыць;

sein Úrteil wog am schwérsten яго́ меркава́нне было́ са́мым ва́жкім

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́цягнуцца

1. (легчы) sich áusstrecken;

2. (пра тканіну і г. д.) sich áusdehnen;

3. разм. (вырасці) wáchsen* vi (s), áufschießen* vi (s);

◊

яго́ твар вы́цягнуўся er machte ein lánges Gesícht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прарва́ць dúrchreißen* vt, zerréißen* vt; ein Loch réißen* (што-н. in D);

прарва́ць фронт die Front durchbréchen*;

◊

яго́ прарва́ла er bráuste auf, er fuhr aus der Haut, er ging hoch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

conterminous

[kənˈtɜ:rmɪnəs]

adj.

1) які́ ма́е супо́льную мяжу́; суме́жны

2) супада́льны, сутрыва́льны

The terms of office of the president and his chief advisor are conterminous — час ула́ды прэзыдэ́нта і яго́ гало́ўнага дара́дніка супада́юць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

odumrzeć

odum|rzeć

зак. кніжн. памерці, пакінуць каго;

rodzice go wcześnie ~arli — бацькі яго рана памерлі; ён рана застаўся сіратой

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przygłuszyć

przygłuszy|ć

зак. прыглушыць, заглушыць;

okrzyki ~ły jego odpowiedź — выкрыкі заглушылі яго адказ;

chwasty ~ły rezedę — пустазелле заглушыла рэзеду

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trapić

trapi|ć

незак. турбаваць, мучыць, непакоіць;

~ła go bezsenność — яго мучыла бяссоніца;

~ły ją wyrzuty sumienia — яе мучыла сумленне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kuku

I

ку-ку

II нескл. дзіцяч.

болька; баліць; балюча;

ma kuku na muniu разм. у яго клёпак не хапае

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

majestat, ~u

м.

1. веліч;

majestat gór — веліч гор;

2. манарх; вялікасць;

królewski majestat — Яго Вялікасць;

obraza ~u — абраза вялікасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

minąć

miną|ć

зак. мінуць; прайсці;

~ł mu gniew — яго гнеў мінуў;

kara go nie minie — ён не пазбегне пакарання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)