баваўнатка́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які вырабляе тканіну з бавоўны. Баваўнаткацкая фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадзі́льня, ‑і, ж.

Уст. Фабрыка або майстэрня, якая вырабляе пражу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шпу́лькавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шпулькі. Шпулькавая фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мануфакту́ра, -ы, мн. -ы, -ту́р, ж.

1. Форма капіталістычнай вытворчасці, для якой характэрна выкарыстанне ручных прылад і падзел працы.

2. Фабрыка, пераважна тэкстыльная (уст.).

3. зб. Тканіна, тэкстыльныя вырабы (уст.).

|| прым. мануфакту́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кінафа́брыка

(ад кіна- + фабрыка)

прадпрыемства, якое займаецца вытворчасцю кінафільмаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

канве́ртны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для вырабу канвертаў. Канвертная папера. Канвертная фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнопрадзі́льны і льнопрадзі́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прадзення лёну. Ільнопрадзільная фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагача́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для абагачэння выкапняў. Абагачальная фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воўнаапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да апрацоўкі воўны. Воўнаапрацоўчая фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглеабагача́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны для абагачэння каменнага вугалю. Вуглеабагачальная фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)