Які мае адносіны да саф’яну. Саф’янавая скура.// Зроблены з саф’яну; абцягнуты саф’янам. Мы бачым тут і адзенне з заморскай парчы, і саф’янавыя боты з тонкай і мяккай чырвонай, зялёнай, жоўтай скуры, упрыгожаныя мудрагелістымі ўзорамі.В. Вольскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пупы́рышка, ‑і, ДМ ‑шцы; Рмн. ‑шак; ж.
Абл.
1. Маленькі бугарок, звычайна на скуры. Паспрабуй акунуцца ў .. [ваду] і адразу .. скура пакрыецца гусінымі пупырышкамі.Беразняк.
2. Тое, што і пупышка (у 1 знач.). Набухлі смалістыя пупырышкі каштанаў.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВАЎЧА́НКА ЧЫРВО́НАЯ,
хвароба з групы калагенозаў (гл.Калагенавыя хваробы). Праяўляецца ў формах: дыскоіднай і дысемінаванай — хранічнае захворванне скуры, сістэмнай — хвароба з расстройствамі і пашкоджаннямі ўнутр. органаў. Формы ваўчанкі чырвонай звязаны паміж сабой: дыскоідная можа пераходзіць у сістэмную. Прычыны захворвання канчаткова не высветлены; значная роля належыць вірусам і аўтаімунным працэсам. Правакуюць развіццё хваробы празмерная інсаляцыя, ахаладжэнне, траўмы, ачагі хранічнай гнойнай інфекцыі, дысфункцыя эндакрыннага апарату.
Ваўчанка чырвоная дыскоідная праяўляецца пашкоджаннем скуры ў выглядзе ацёчнай плямы ці інфільтраванай бляшкі, якія павялічваюцца і пакрываюцца густымі лусачкамі, скура станчаецца і ўтвараецца рубцовая атрафія. Лакалізацыя: скура носа, твару, валасістай часткі галавы, верхняй часткі грудзей, спіны. Пры ваўчанцы чырвонай дысемінавай колькасць ачагоў значна большая, яны не здольныя да перыферычнага росту, найменш інфільтраваныя і не заўсёды ўтвараецца рубцовая атрафія. Ваўчанка чырвоная сістэмная характарызуецца пашкоджаннем суставаў, серозных абалонак, скуры, унутр. органаў, ц. н. с. Лячэнне: антымалярыйныя прэпараты, вітаміны, глюкакартыкоідныя гармоны, фотаахоўныя мазі і крэмы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Лініла ’скура вужакі ці гадзюкі, скінутая ў час ліняння’ (Ян.; браг., Шатал.; калінк., Сл. паўн.-зах.), петрык.лінілолюб.лені́ло ’тс’ (Сл. паўн.-зах.). Да ліняць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
leathery
[ˈleðəri]
adj.
падо́бны да ску́ры; скураны́; цьвярды́, як ску́ра
leathery steak — біфштэ́кс цьвярды́, як падэ́шва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
alligator
[ˈælɪgeɪtər]
n.
1) Zool. аліга́тар -а m.
2) ску́ра з аліга́тара
•
- alligator shoes
- alligator wrench
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кра́пінка, ‑і, ДМ ‑нцы; Рмн. ‑нак; ж.
Памянш.да крапіна; невялікая крапіна. І неяк адразу пацяплела на сэрцы ў Алёшкі — абсівераная скура рук гэтага чалавека была ў крапінках вугальнага пылу.Лынькоў.І матылькі зляцеліся, Чырвоныя, У крапінку.Астрэйка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сцягня́к, сцегняка, м.
Разм. Тое, што і сцягно. Запрэжаны конь быў высокі, худы, адны косці і скура — з казённым кляймом на сцегняку.Чорны.У Рамана і на плячах і па сцегняках пролежні. .. Варочаюць з боку на бок, мажуць спіртам.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
skóra
skór|a
ж.
1.скура;
spierzchnięta (popękana) ~a na rękach — парэпаная (патрэсканая) скура на руках;
~a surowa — нявырабленая скура;
~a cielęca wyprawiona — вырабленая цялячая скура;
garbować ~ę — а) вырабляць скуру;
лупцаваць;
2. шкура (здзёртая);
~a owcza — авечая скура, аўчына;
obedrzeć ze ~y — здзерці шкуру;
drżeć o swoją ~ę — дрыжаць за сваю шкуру;
~ę komu wyłoić — спусціць шкуру з каго;
dać w ~ę — адлупцаваць;
czuć przez ~ę — скурай чуць; прадчуваць;
wilk w owczej ~ze — воўк у авечай шкуры
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дэ́рма
(гр. derma = скура)
злучальна-тканкавая частка скуры ў пазваночных жывёл і ў чалавека, якая знаходзіцца пад эпідэрмісам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)