to efface oneself — стара́цца быць незаўва́жаным, трыма́цца ў цяні́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
put one’s foot in it
informal
а) се́сьці ў лу́жыну, апыну́цца ў няёмкім стано́вішчы
б) быць скра́йне нетакто́ўным
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
spotlight
[ˈspɑ:tlaɪt]
n.
1) пражэ́ктар -а m.
2) цэнтар ува́гі
to be in the spotlight — быць у цэ́нтры ўва́гі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
take after
а) быць падо́бным да каго́
б) бе́гчы за кім, лаві́ць каго́
в) браць пры́клад з каго́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
threaten
[ˈӨretən]
v.t.
1) гразі́ць, пагража́ць
2) пагража́ць, быць прыкме́тай
Black clouds threaten a storm — чо́рныя хма́ры пагража́юць навальні́цай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ро́згавіны ’першы скаромны дзень пасля Вялікага Посту’ (Др.-Падб.), ро́згаўкі ’тс’ (ТС), разгаве́нне ’тс’ (ТСБМ). Да разгавецца ’паесці першы раз пасля Посту’, якое з роз‑/раз‑ са значэннем ’ажыццяўленне дзеяння ў адваротным напрамку’ і гаве́ць ’пасціць і хадзіць у царкву, рыхтуючыся да споведзі’, якое са ст.-слав.говѣти ’быць набожным, богабаязным’, роднаснага лац.favēre, faveō ’ставіцца з прыхільнасцю, мець ласку’, умбр.fonēr ’прыемна абдуваць’, ст.-ісл.gá (< *gawiðō) ’шанаваць, быць набожным’ < і.-е.*ghau̯‑ē̯iō (Бернекер, 1, 338; Фасмер, 1, 432–434; Махэк₂, 181; Голуб-Ліер, 197; Младэнаў, 104; Скок, 1, 597).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ве́жа. Ст.-рус.вѣжа ’шацёр, кібітка, вежа’, рус.ве́жа ’шацёр, кібітка, будка, вежа’, укр.ве́жа, польск.wieża, чэш.věž, ст.-чэш.věžě, ст.-слав.вѣжа, славен.véža ’сені, вестыбюль’. Першапачаткова ў славян, як думаюць, гэта быў рухомы будынак на санях або калёсах. Прасл.*věža < *vēz‑i̯a да *vez‑ti ’везці’. Гл. Фасмер, 1, 285. Паколькі ва ўкр. мове павінна было быць*віжа, думаюць, што ўкр. слова запазычана з польск. Адносна бел. слова штосьці падобнае сцвярджаць цяжка, бо няма фанетычных прыкмет запазычання. Зрэшты, і ўкр. слова можа быць не польскім запазычаннем, а палескім словам.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Накатага́ніць ’наварыць’ (Мат. Гом.). У слове ідэнтыфікуецца прыстаўка на- і канцавая частка, звязаная з таган ’вялікі касцёл’, што датычыць ‑ка‑, то яна можа быць суаднесена з вядомай экспрэсіўнай прыстаўкай ка‑, параўн. катурхаць (гл.) і пад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пасява́ць ’сеяць (доўга)’, ’высяваць’ (Ян.). Дуратыўны дзеяслоў, утвораны ад сеяць (гл.); пашырэнне суфікса ‑ва‑ ў сувязі з тым, што аснова дзеяслова заканчваецца на галосны (параўн. быць — бываць, чуць — чуваць). Прыстаўка па‑ тут мае значэнне ’вы-’.⇉/
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Патэ́нцыя, ст.-бел.потенция ’дзяржава, магутнасць’ (пал. XVII ст.) запазычана са ст.-польск.potencja, якое з лац.potentia ’моц, сіла’ (Булыка, Лекс. запазыч., 32). Сучаснае бел.патэнцыя магло быць яшчэ раз запазычаным праз рус. мову.