hospital [ˈhɒspɪtl] n. бальні́ца, шпіта́ль;

go to hospital BrE/go to the hospital AmE ле́гчы ў бальні́цу;

be discharged from (the) hospital быць вы́пісаным з бальні́цы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

desire2 [dɪˈzaɪə] v. жада́ць, хаце́ць

leave a lot/much/smth. to be desired быць непрыма́льным;

It leaves much to be desired. Вымушае жадаць лепшага.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Jiffy bag [ˈdʒɪfiˌbæg] n.

1. BrE вялі́кі мя́ккі канве́рт для перасы́лкі рэ́чаў, які́я мо́гуць пабі́цца або́ быць пашко́джанымі

2. пла́стыкавы паке́т для ўпако́ўкі рэ́чаў (асабліва ежы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

synonymous [sɪˈnɒnɪməs] adj.

1. сінанімі́чны;

be synonymous with smth. быць сінанімі́чным чаму́-н.

2. то́есны;

Wealth is not necessarily synonymous with generosity. Багацце – гэта неабавязкова велікадушша.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tense3 [tens] v. напру́жваць; напру́жвацца;

be/get tensed up быць/станаві́цца напру́жаным;

He tensed up his muscles for the leap. Ён увесь падабраўся для скачка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

torpor [ˈtɔ:pə] n. fml

1. апа́тыя, абыя́кавасць

2. зняме́ласць; зняме́нне; здранцве́нне, летаргі́я; спя́чка;

a deathlike torpor летаргі́чнае здранцве́нне;

be in a torpor быць у ста́не здранцве́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

typify [ˈtɪpɪfaɪ] v.

1. служы́ць тыпо́вым пры́кладам; сімвалізава́ць;

They strikingly typify the spirit of their time. Яны – яркія выразнікі духу свайго часу.

2. быць право́бразам, прататы́пам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВЕ́ЙТЛІНГ ((Weitling) Вільгельм) (5.10.1808, г. Магдэбург, Германія — 25.1.1871),

дзеяч ранняга ням. рабочага руху, сацыяліст. Кравец. У 1836 у Парыжы ўступіў у Саюз справядлівых, напісаў яго маніфест «Чалавецтва, якое яно ёсць і якім яно павінна быць» (1838). Удзельнік няўдалага паўстання бланкістаў (1839). З 1841 у Швейцарыі, дзе апублікаваў гал. твор «Гарантыі гармоніі і свабоды» (1842); арыштаваны за паліт. агітацыю і зняволены (1843). Вызвалены ў 1844. Чл. Брусельскага камуніст. карэспандэнцкага к-та (1846). З 1846 у ЗША (у час рэвалюцыі 1848—49 у Германіі быў на радзіме). Асуджаў капіталізм, але не прымаў навук. камунізму К.​Маркса і Ф.​Энгельса. Быў упэўнены ў магчымасці неадкладна здзейсніць сац. пераварот з апорай на немаёмныя слаі. Пераацэньваючы стыхійнасць рэв. бунту, лічыў яго ўдарнай сілай люмпен-пралетарыяў і нават крымін. злачынцаў. Бачыў у асобе Хрыста перадавога змагара за сац. справядлівасць.

У.​Я.​Калаткоў.

т. 4, с. 63

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АНЕМІ́Я (ад ан... + грэч. haima кроў) малакроўе, захворванні чалавека і жывёл, якія характарызуюцца зніжэннем колькасці гемаглабіну ў адзінцы аб’ёму крыві, часцей пры адначасовым зніжэнні колькасці эрытрацытаў. Адрозніваюць 3 асн. групы анеміі: ад страты крыві; пры павялічаным разбурэнні эрытрацытаў; пры парушэнні ўтварэння эрытрацытаў. Суправаджаюць анемію многія захворванні, у т. л. інфекцыйныя, пры якіх у арганізме ўзнікае дэфіцыт жалеза, вітаміну B12, фоліевай кіслаты. Могуць быць вынікам непаўнацэннага харчавання (асабліва пры недахопе ў ежы мяса). Асн. прыкметы жалезадэфіцытных анемій: бледнасць скуры, галавакружэнне, галаўны боль, «мушкі» ў вачах, ломкасць валасоў і пазногцяў. Анемія, звязаныя з вітаміннай недастатковасцю, часцей адзначаюцца ў пажылых людзей; да агульных прыкмет дадаюцца спецыфічныя — адчуванне пякоты ў языку, паносы, у запушчаных выпадках — сімптомы пашкоджання нерв. сістэмы. Пры гемалітычных набытых і спадчынных анеміях, звязаных з павышаным разбурэннем эрытрацытаў, скура і слізістая абалонкі жаўтушныя. Усе віды анеміі патрабуюць неадкладнага лячэння.

т. 1, с. 365

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АПАФЕО́З (ад грэч. apotheōsis абагаўленне),

1) услаўленне, узвелічэнне падзеі, з’явы, асобы; урачыстае завяршэнне падзеі. У стараж. егіпцян, потым у грэкаў і рымлян — абагаўленне правіцеляў за іх асаблівыя заслугі. Апафеоз, які з цягам часу трансфармаваўся ў культ правіцеляў, браў пачатак у стараж. блізкаўсх. традыцыі прылічэння цароў да багоў або сыноў божых. Матывамі ўслаўлення духоўнай велічы народа, чалавека, выдатных гіст. ці грамадскіх падзей прасякнуты многія творы сусветнай л-ры і мастацтва, у т. л. бел. пісьменнікаў, паэтаў і дзеячаў культуры.

2) Заключная ўрачыстая масавая сцэна святочнай канцэртнай праграмы, спектакля, поўная асаблівага ўздыму, велічы. Напр., усхвалявана, урачыста гучыць заключная сцэна драмы Я.​Купалы «Раскіданае гняздо», калі героі, ахопленыя духоўным парывам і высакароднай мэтай, ідуць на Вялікі сход, па Бацькаўшчыну. Апафеоз можа быць таксама самаст. часткай паказу свята, шэсця (звычайна без тэксту) з выкарыстаннем выразных вобразаў, сюжэтаў, дэкарацыйнага афармлення, касцюмаў, бутафорыі.

т. 1, с. 420

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)