kończyć

незак. канчаць, заканчваць;

kończyć co robić — заканчваць рабіць што;

kończyć życie — паміраць;

kończyć robotę — заканчваць працу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

poświęcenie

н.

1. ахвярнасць; самаахвярнасць; самаадданасць;

robić co z ~m — рабіць што самаахвярна (самааддана);

2. царк. асвячэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

fabrykować

незак.

1. вырабляць, рабіць;

2. фабрыкаваць, падрабляць;

fabrykować wino — падрабляць віно;

fabrykować dokumenty — фальсіфікаваць (падрабляць) дакументы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

udostępniać

незак. папулярызаваць; рабіць даступным;

udostępniać zdobycze teczniki — папулярызаваць дасягненні тэхнікі;

udostępniać tajemnice wojskowe — рассакрэчваць ваенныя таямніцы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zgłaszać

незак.co заяўляць пра што (аб чым), рабіць прапанову;

zgłaszać kandydaturę — папаноўваць кандыдатуру;

zgłaszać pretensje — выказваць прэтэнзіі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zmusić

зак. do czego змусіць да чаго; прымусіць рабіць што;

zmusić do milczenia (pracy) — прымусіць маўчаць (працаваць)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

мяня́ць

1. táuschen vt, úmtauschen vt, éintauschen vt (абменьваць); wéchseln vt, áuswechseln vt;

мяня́ць гро́шы Geld wéchseln;

2. (рабіць іншым) ändern vt, verändern vt, wéchseln vt;

мяня́ць по́гляд séine Méinung ändem

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Гбаць ’гнуць; складваць, скручваць, мяць’ (Нас.), ’гнуць’ (Касп., Сл. паўн.-зах.). Ст.-рус. гба́ти ’гнуць’. Магчыма, сюды ж славац. hbať ’рухаць’, н.-луж. gbaś ’рабіць, выконваць’. Дзеяслоў *gъbati звязваюць этымалагічна з *gъbnǫti (> бел. гнуць, рус. гнуть і г. д.). Гл. Трубачоў, Эт. сл., 7, 187–188.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кля́скаць ’удараць далоняй аб далонь, апладзіраваць’ (Нас., Шпіл., Нік., Няч.), ’рабіць разнастайныя гукі пры дапамозе трашчоткі лінейкай, клямкай’ (Нас.). Укр. класкати, рус. клескать ’тс’, польск. klaskać, kleskać, н.-луж. klaskaś ’тс’. Параўн. чэш. tleskati, славац. tlieskať ’тс’. Гукапераймальнае. Няма падстаў для праславянскай рэканструкцыі. Слова арэальна абмежаванае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перакаба́чваць 1 ’перайначваць, вяршыць, рабіць’ (Нас.). У выніку семантычнага пераносу з першаснага перакаба́чваць ’перарабляць што-небудзь на кабат’ (гл. каба́т), параўн. аналагічнае польск. przekabacić, przekabacać ’перарабіць, перацягнуць на свой бок’.

Перакаба́чваць 2, зак. тр. перакаба́ціць ’прамантачыць, растраціць’ (Нас.). Да пера- і каба́к (гл.) — ’прапусціць грошы праз кабак’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)