wí ldromantisch a ы́ чны, по́ ўны дзі́ кай рама́ нтыкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
канчатко́ вы , -ая, -ае.
1. Які не будзе больш пераглядацца, змяняцца; беспаваротны.
Канчатковае заключэнне камісіі.
Канчатковае рашэнне.
2. Які з’яўляецца вынікам, завяршэннем або ажыццяўленнем чаго-н.
К. прадукт.
К. вынік.
Канчатковая мэта.
3. Поўны , даведзены да канца.
Канчатковая перамога.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нудлі́ вы , -ая, -ае.
1. Поўны нуды (у 1 знач. ), тужлівага настрою.
Н. стан.
2. Які наганяе нуду (у 1 і 3 знач. ), сум.
Н. шум дажджу.
3. Які трывожыць бесперастанку (пра боль і інш. ).
|| наз. нудлі́ васць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
НАГО́ РНЫ (Рыгор Фёдаравіч) (5.12.1925, в. Пранчакі Ляхавіцкага р-на Брэсцкай вобл. — 3.11.1963),
поўны кавалер ордэна Славы. У Вял. Айч. вайну на фронце з 1944. Кулямётчык Н. вызначыўся ў 1945 у баях на тэр. Польшчы. Пасля вайны на гасп. рабоце.
т. 11, с. 116
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
СА́ ЛЬТА (ад італьян. salto скачок),
у акрабатыцы, гімнастыцы, фігурным катанні на лёдзе — поўны паварот у паветры цераз галаву (уперад ці назад) пры скачку. Напр. , двайное С., трайное С. Асобна вылучаецца С.-мартале — смяротны скачок, які выкарыстоўваецца цыркавымі артыстамі-акрабатамі.
т. 14, с. 120
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кампле́ кт
(лац. complectus = поўны )
1) поўны набор прадметаў, якія маюць агульнае прызначэнне і складаюць што-н. цэлае (напр. к. падручнікаў, к. музычных інструментаў);
2) пэўная колькасць асоб, устаноўленая па штату (напр. к. вучняў).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
exhaustive [ɪgˈzɔ:stɪv] adj. а́ льны; усебако́ вы, по́ ўны ;
This list is not exhaustive. Гэты спіс няпоўны.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
апа́ слівы , ‑ая, ‑ае.
Разм. Які дзейнічае, робіць што‑н. з апаскай, асцярожна; засцярожлівы. // поўны зацярожлівасці. Апаслівы позірк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напо́ ўніцу , прысл.
Разм. На поўны рот, прагна (есці). А потым як бульба спячэцца, здаволены [верасень], дзьмухае, студзіць і есць напоўніцу... Васілевіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ха́ ркі , ‑аў; адз. няма .
Разм. Макрота; харкавінне. [Стараста Сівілей] курыў і зацягваўся на поўны рот, выплёўваў харкі і быў заўсёды злы. Ермаловіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)