аўтано́мія, ‑і, ж.

Самакіраванне; права самастойна вырашаць справы ўнутранага заканадаўства і кіравання. Дэмакратычная дзяржава павінна прызнаваць аўтаномію розных абласцей, асабліва абласцей і акруг з розным нацыянальным саставам насельніцтва. Ленін.

[Грэч. autonomia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БАСПО́Р,

гл. Баспорская дзяржава.

т. 2, с. 342

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Самалі,

дзяржава ў Афрыцы.

т. 14, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сенегал,

дзяржава ў Афрыцы.

т. 14, с. 326

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Судан,

дзяржава ў Афрыцы.

т. 15, с. 247

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Тога,

дзяржава ў Афрыцы.

т. 15, с. 479

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Туніс,

дзяржава ў Афрыцы.

т. 16, с. 28

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Чад,

дзяржава ў Афрыцы.

т. 17, с. 204

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сан-Мары́на нескл. м. San Maríno n -s (горад і дзяржава)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Туні́с м.

1. Túnis n - (горад);

2. Tunési¦en n -s (дзяржава)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)