во́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Вымаўляць, выкрыкваць «вой», выказваючы пачуццё болю, жалю, прыкрасці, здзіўлення. Хворы ледзь чутна войкае. □ Аленка Макарчук складала рукі на грудзях і ад здзіўлення ціхенька войкала. Курто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МІКАПЛАЗМО́ЗЫ МОЧАПАЛАВЫ́Х О́РГАНАЎ,

група інфекцыйных хвароб чалавека, якія выклікаюць патагенныя бактэрыі мікаплазмы. Перадаюцца палавым рэдка быт. шляхам. Інкубацыйны перыяд 7—14 дзён. Імунітэт 5—10 і больш гадоў. Крыніца — хворы чалавек ці носьбіт мікаплазмаў. Узбуджальнік укараняецца ў арганізм праз слізістую абалонку мочапалавых органаў і выклікае развіццё урэтрыту, прастатыту, вагініту і інш. хвароб. Спецыфічныя праявы мала адрозніваюцца ад ганарэі, трыхаманозу. Працякаюць пераважна ў хранічнай форме, тарпідна (схавана). Выклікаюць у жанчын заўчасныя роды, ліхаманку (у час родаў і пасляродавы перыяд), у мужчын — марфал. змены ў сперматазоідах і інш. Лячэнне тэрапеўтычнае.

т. 10, с. 352

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ailing [ˈeɪlɪŋ] adj. fml

1. хво́ры, хвараві́ты;

an ailing child хвараві́тае дзіця́

2. які́ ма́е прабле́мы;

an ailing economy хво́рая экано́міка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сібірая́звавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да сібірскай язвы. Сібіраязвавая эпідэмія. // Які служыць для лячэння сібірскай язвы, засцерагае ад яе. Сібіраязвавая сываратка. Сібіраязвавая прышчэпка.

2. Хворы на сібірскую язву. Сібіраязвавыя жывёліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

béttlägerig a пасце́льны хво́ры;

~ wérden зле́гчы (з прычыны хваробы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hérzkrankhérzleidend a хво́ры на сэ́рца, які́ ма́е хво́рае сэ́рца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rótzig a

1) саплі́вы

2) мед. хво́ры на сап

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

süchtig a хво́ры; апанта́ны хвараві́тай стра́сцю (напр., да наркотыкаў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hypochondriac

[,haɪpoʊˈkɑ:ndriæk]

1.

n.

гіпахо́ндрык -а m., хво́ры на гіпахо́ндрыю

2.

adj.

гіпахандры́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

paranoiac

[,pærəˈnɔɪæk]

1.

n.

парано́ік -а m.; хво́ры на парано́ю

2.

adj.

паранаі́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)