backtrack [ˈbæktræk] v.
1. вярта́цца наза́д, варо́чацца
2. адмаўля́цца ад сваі́х слоў; браць свае́ сло́вы наза́д
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
mangle [ˈmæŋgl] v.
1. сячы́, рубі́ць, рэ́заць, лама́ць (на маленькія кавалкі)
2. каве́ркаць (словы); скажа́ць (інфармацыю)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rhyme2 [raɪm] v.
1. (with) рыфмава́ць; рыфмава́цца;
rhyme words рыфмава́ць сло́вы
2. склада́ць рыфмава́ныя ве́ршы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tirade [taɪˈreɪd] n. тыра́да, break into a tirade пача́ць сы́паць (праклёны, зласлівыя словы і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unrepeatable [ˌʌnrɪˈpi:təbl] adj.
1. які́ не бу́дзе паўтара́цца
2. непрысто́йны (пра заўвагі, словы і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПАВУЧА́ННЕ,
празаічны твор павучальнага характару. Узнік у стараж. л-ры пад уплывам візант. і балг. царк. прамоўніцкай прозы. Існаваў у форме дыдактычнага «слова», пропаведзі, прамовы. Ствараліся царк. і свецкімі аўтарамі. У Кіеўскай Русі вядома з сярэдзіны 11 ст. Найб. папулярнымі на бел. землях былі «словы» Іаана Златавуста (зб-кі «Златавуст», «Златаструй»), у якія пазней былі ўключаны «Словы» Кірылы Тураўскага, што далі матэрыял для стараж.-рус. зб-каў «Ізмарагд» і «Златыя чэпі», якія распаўсюджваліся (перапісваліся і друкаваліся) на Беларусі ў 12—18 ст.
Вылучаюць урачыста-ўзнёслыя і дыдактычныя П. Урачыста-ўзнёслыя П. апавядалі пра магутнасць рус. дзяржавы, яе князёў і г.д. («Слово о законе и благодати» мітрапаліта Іларыёна, «Словы» Кірылы Тураўскага). Дыдактычныя П. — «настаўленні ў веры», у якіх у даступнай форме, без рытарычных акрас апавядалася пра хрысціянскія ісціны або абрады (творы Лукі Жыдзяты, Феадосія Пячэрскага). Лепшыя ўзоры П. выходзілі за межы рэліг.-царк. дыдактыкі, у іх ставіліся пытанні грамадскага значэння, асветніцтва, гуманізму (творы Грыгорыя Цамблака, Сімяона Полацкага, Георгія Каніскага). Асобна вылучаліся П.-звароты да сваіх дзяцей з мэтай перадачы ім жыццёвай і дзярж. мудрасці («Павучанне Уладзіміра Манамаха»). П. аб павазе да кніг змешчаны ў Ізборніках Святаслава 1073 і 1076.
Л.Л.Кароткая.
т. 11, с. 473
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
скажа́ць несов. искажа́ть, извраща́ть;
ён знаро́к ~жа́е мае́ сло́вы — он специа́льно искажа́ет (извраща́ет) мои́ слова́; см. сказі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нашэ́птванне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. нашэптваць.
2. Тое, што нашаптана; нашаптаныя словы. Слухаць нашэптванні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пападкрэ́сліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Падкрэсліць усё, многае. Пападкрэсліваць назоўнікі ў практыкаванні. Пападкрэсліваць складаныя словы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перагаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1. Незак. да перагаварыць (у 3 знач.).
2. Паўтараць сказанае. Перагаворваць чужыя словы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)