далучы́цца, -лучу́ся, -лу́чышся, -лу́чыцца; зак., да каго-чаго.

1. Дабавіцца да чаго-н., стварыць адно цэлае з чым-н.

Да групы экскурсантаў далучылася яшчэ пяць чалавек.

2. Згадзіўшыся з кім-, чым-н., прымкнуць.

Д. да грамадскага жыцця краіны.

Д. да дэманстрантаў.

|| незак. далуча́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

|| наз. далучэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разлёт, -у, М -лёце, м.

1. гл. разляцецца.

2. Адлёт птушак у цёплыя краіны.

Р. птушак.

3. Контур, абрысы чаго-н. у выглядзе раскінутых, прыўзнятых крылаў.

Р. броваў.

4. Разгон, рух з паступова нарастаючай скорасцю; скорасць, набраная такім палётам, рухам.

Ударыцца з разлёту.

|| прым. разлётны, -ая, -ае (да 2—4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эконо́мика в разн. знач. экано́міка, -кі ж.;

эконо́мика страны́ экано́міка краі́ны;

эконо́мика се́льского хозя́йства экано́міка се́льскай гаспада́ркі;

тенева́я эконо́мика ценява́я экано́міка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бербе́ры, ‑аў; адз. бербер, ‑а, м.; берберка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. берберкі, ‑рак; ж.

Група народаў, якія насяляюць галоўным чынам краіны Паўночнай Афрыкі (Марока, Алжыр, Туніс і інш.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарма́ны, ‑аў; адз. нарман, ‑а, м.

Гіст. Назва, пад якой былі вядомы ў Заходняй Еўропе народы Скандынавіі, якія ў 8–11 стст. рабілі грабежніцкія, захопніцкія паходы ў краіны Еўропы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаспада́рчы в разн. знач. хозя́йственный;

~чае жыццё краі́ны — хозя́йственная жизнь страны́;

г. падыхо́д да зямлі́ — хозя́йственный подхо́д к земле́;

○ г. разлі́к — хозя́йственный расчёт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ally​1 [ˈælaɪ] n. саю́знік; хаўру́снік;

the Allies саю́знікі (пра краіны, якія былі саюзнікамі ў Першай і Другой сусветных войнах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hinterland [ˈhɪntəlænd] n. раёны, які́я знахо́дзяцца ў глыбіні́ краі́ны, далёкія ад прыбярэ́жнай паласы́, бераго́ў вялі́кай ракі́ або́ ад буйны́х гарадо́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

upland [ˈʌplənd] n. наго́р’е; узвы́шша; гары́стая ча́стка краі́ны;

He lives in the Southern Uplands. Ён жыве ў раёне Паўднёвага нагор’я.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

унутры́​II прыназ. ínnerhalb (G), im ínneren (G), in (D);

унутры́ дзяржа́вы im Ínneren des Lándes;

унутры́ краі́ны im Ínland

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)